# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0046 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0046?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a) # Folio 20v, page id 00068283:0046 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=46 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000046.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine # Lines: 27 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. turam mentis nostra, qualis in hoc corpore est, consi derabit, diligentius, 1s facile agnoscet, etiam si ideas verum a sensibus remotarum intus habeamus non pa se nos tamen n us conitationem defigere, atque immorari cum attentione, nisi notae quaedam sensi– biles accedant, ut vocabula, characteres restraesentatio one similitudines, exempla connexa, effectus liuae quidem notae atque admonitiones, quo sunt signim ficatiores, pluresque rei consideratae proprietates re- praesentant, eo sunt otiliores; praescetim se sint ctin– e et insignes; quin et proderit, si per se sint gratae. Debent tamen exui superfluis quibusdam ornamentis quae mentem potius distrahunt, quam ucrtant, duae omma semilitudine scripturae alicuius legendae illustrari possunt ac locum habent, sive dicendi genus aucto– tis, sine characterem scribae inspicere placeat. Nam ab autore, praeter accuratam rei, de qua agitur expressionem a hypothesin, similitudines, exempla acute decta, numeri ipsi, atque cum parmomia qua dam cadentia verba non sine fructu et elaquentia laude adhibentur; ampullae tamen, et sesquipedalia verba, et pro numeris cythmi, omnisque affectatia et quic qu’id denique pon insensibili incunditate mulcet, sed mentem a cogitatione rei, de qua agitur ad ipsa illa parerga attentius consideranda auertit non oratoris est, persuasionem auditorum lectorumve qua