# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0098 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0098?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a) # Folio 46v, page id 00068283:0098 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=98 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000098.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine # Lines: 31 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. a posse ad esse N. V. C. deus omnipolens omnia cemulta non piunt. manentte materia et celeritate posse efficere, et maior passt, quae tamen sit sie percusio, adeoque ot corpora non in speciem tantum, sed reapse mole, sive densitate specifica dise rant, non video, quid prohibeat. Conatum vero con- tinuandi motum seu potentiam motricem mutari posse salua corporis substantia, etiam naturaliter otigue manifestum est. Habemus ergo duas qualitates absolutas, sive accidentia realia, molem seu poten- tiam resistendi, et conatum seu potentiam agendi: quae qualitates sane non sunt moli substantiae coi- ploreae, sed aliquid absolutum et reale ei superaddunt. Ipsis enim rnutatis realis mutatio contingit, sub stantia manente. Et in oniversum necesse est, vel dari accidentia realia sine absoluta, quae non tantum modaliter a substantia differant, ut ea solent, quae relationes appellamus, vel omnem mutationem realem etiam esse essentialem, sive substantialem; quod ne illi quidem admittunt, qui accidentia realia negant. Itaque rei essentia singularis, quae facit, ot sit haec, et ut maneat vna atque eadem inter multipli- ces mutationes, consistit in quadam potentia vel facultate actuali, sine entelecheia, eaque primitiua quae exigit quidem certas sccundas potentias certos que actus, sed a natura quibusdam exui potest, a liis 4