# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0102
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0102?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a)
# Folio 48v, page id 00068283:0102
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=102
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000102.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine
# Lines: 29 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

imo et vsurpantur pare no nodienum; quod seobnitiur oculorsuis videre potuisset
si cellis nostris templum parochiale pequentare volusset.
monus doceri potest, et Louieque nonnulla talia vasa
seruantur. Alicubi tamen calix non dabatur populo
quam suo tempore nonnullarum Ecclesiarum fuisse
consuetudinem testatur Digus Thomas. Et idem Cassan
der citat Petrum de Palude et Withelmum de Morte
Lauduno testantes otramque speciem in quibusdam
tantum Ecclesiis suisse retenitam, sed magna adhibita
cautione; et Richaidum de media villa, qui testatur
sua atate tantum maioribus epopulo datum calicem
ubi minus effusio timebatur; quod et sactum est
tempore Thoma Waldensis, paulo ante constanticse
concilium, qui refertregibus, praelatis, viris insignibus
maioribus epopulo, hoc concessum. Et sime credibile
est, retentum, ot segibus Galliae, saltem cum coro–
nantur, utraque species praebeatur. Tandem
qua auctoritate? generaliter recepta est communio sub ona specie
ppetunt Si
et in actis concilii Constantiensis procuratores su–
nodi, quia quidam sacecilotes laicos sub otrague
specie communicare non cessent, ut salubriter
aeclesiae prouideatur.
Et quidem negari non potest, sub atterutra spe–
cie integrum sumi Christum vi concomitantiae, ot
loquuntur Theologiseque enim caro ejus a san-
quine separata est ilud tantum quaeritur, an
sine peccato liceat a forma recedere, quae in scoi-
pluca sacia videtue praescripta. Et fateom