# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0133 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0133?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a) # Folio 64r, page id 00068283:0133 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=133 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000133.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 24 lines, status machine # Lines: 24 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et cum anima careat partibus, nedissolui quidem poterit in substantias plures iltaque naturaliter immor talis est anima a praeterea semper actu cogitat. nam et hoc pro certo habendum est, nullam substantiam n natura rerum dari, quae vel vno momento peni- tus sit otiosa, atque actione passioneque destituta. omnis autem animae actio passioque cogitationem inuoluit. Hoc vrum tantum ex peculiari DEl or- dinatione est, et ad prouidentiae suprema rationes pertinet, quod anima separata memoriam atque conscientiam rerum prioris vitae retinet, ut prenu ac poena capax esse possit. Interca deloco na- tura et functionibus animarum separatarum pauca asseri possunt, praeter id, quol DEus per scripturam aciam aut Ecclesiam suam nobis revelauit.. Quotielcunque anima e corpore discedens instatu est peccati mortalis adeoque male afsecta erga DEum, sponte quadam suca, quemadmodum pondus semel abruptum, neque ab externa causa denuo retentum atque exceptum, in exitui baca- thrum delabitur, atque aDE0 abalienata sibi ipsi damnationem irrogat; quemadmodum et supra attigimus. Isque adeo, et pii quidam viri sentiant tantum