# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068291:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068291:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 3 # Folio 3r, page id 00068291:0005 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068291&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068291/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. estam nihil quaerendi, vel stripiditatem nihil vitandi non valet consequentia. Et si tu vescias, quid sit futurum, quid velit deus, quid consentancum sit harmonia nuversali pra- sumere tamen debes en dubio, n bona tua cum labo- re praecedente, malorum vica declinationem cum cautione praecidente esse consentane harmoniae dei e proinde futu ra. Laborare ergo debes in bonum contramatum. C. si amandi inimici, nemini invidendum est Tessera est Christinnitatis, amare inimicos, G2. nvidisi ent siculi non invenere Tyranni tormentum majus. Nihil ergo justius invidia quae vid dex sui. quanquam hoc in peccaltis plerisque Remedia Acediae. Acedia est negligentia spiritualis, igna via in negotio salutis, contemtus non sensibilium. Origo ejus net ub Aa l a desoetudine contemplatoi seu refle- ctendi in seipsum. Plerique homines Audiose vitant, ne cogantur reflectere in seipsos respicere finem: hinc plerius nolunt de morte de tristibus de aternis mentionem fieri, videre aegrotos, moribun- dos, audire cautiones mortem olentes Contra diverfere se quaerunt, quid est divertere, nisi abire a via; omnes joci, tudi convivia compotationes, conversationes nugae, adde ocupationes, honores opes, huc tendunt, plerumque ut nos divertamus, ut animum occuremus, alienis ne cogamur redire in nos ipsos. Sune maxi si maximam Regem jusseris, parculo tempore cogitare seipsum, recteque sui admomieris in summas miserias anxietates me laucholiam, metum terrorem conjicies. Henrico IV. ut nar- rant ejus familiares impossibile erat integrum horae quadran tem seriis impendere, quin statim es tristitia corriperetur. Unde plerumque omnin jocis migisque distinquebat, amabatus non serios, sed migatores. Et hoc ingenio sunt plenus homines qui in conversatione jucundissimi videntur, ut in se redenntes prae auxietate vix sint apud se, o miseram laetitiam quae concta est. si chinister status ab nuta remotus in Thuscula- num summ relegetur, quid obsecro de est ipsi. non opes non volustates, non omnis generis deliciae, neque ademtum quicquam nisi potentia oncrosa Et tamen alle sibi aliisque miser videtur sititque, et cauhelat ad pristim negotia occulte vel manifesse. cur ita, quia ademta diversione ordinaria qua animum occupabat, conctus est redire in seipsum;aliis diversionibus, quia infoetis non capitur. Hinc apparet ple rosu homines esse hostes sui, ritare se ipsos non libenter apud se esse. Cur ita quia in se nihil inveniunt nisi Miseriam Sed hoc per errorem. Nimo libentius apud se est, nemo se et justius et ardentius amat nemo felicior est quam sapiens, pius, bonus. Homo, nil nisi miseria est si nesciat nil nisi felicitas si intelligat bonasua. Quae illa bona spes telicitatis fubura immensae, inanditae, certa non deceptura modo serio velit. certum est enim posse. omnes beatos esse, modo serio velint. Quod autem poterat obsecro Deus numanae naturae privilegium majus dedisse, quam potestatem se beandi. Huo quivemrpit Ergo ultimum Acedie fudamentum Atheismus quidam occultus esd, ut scilicet esuturam vitam, vel non credamus, vel ignoremue vel saltem non cogitemu; qua separata cum nihil in nobis miseria sit consequens sut cogitationem nostri seriam, mentionem mor- tis novissimorum, spiritualium, velut tristitiae incitamenta vitemus, et proinde mundi vanitatibus diversionibusque immersi, in Acediam spirituatium inadamue. Periculosior nc morbus quui videtur, saepe, in extremis praesertim degenerans in Athersimum verum, vel desterationem. Remedia ergo videamus, ex 31) assuesiendi sumus contemplationi mortis non theericaes tantum sed et practicae, id est ut, aegrotis moribundisqe assistamus. 74u item mitert untenies danda item opera est ut miserias, aliorum nece nesciamus. vix denimus qui centesimus quisius u o sa tenstiba pur se ra gi sisteatae curiositates chymicar Xt Mechanicae ut fallamus tempus, id est nos ipsos imo deu qui tamen falli non potest quasi nulla nobis aliquando ratio reddenda epset. qualis illorum qui domi afflicti ebrietate se- peliunt iverorem, Herotuinectus bab rerud nisi forte librorum lectione, ad fallendum tempus (praesentia enim non sunt nisi catena miseriarum) divites hoc si facerent principes X, potentes magis plebis miseria tangerentur et muliore essent luo resthumanae. Sed et ipsi magis redirent in fe ipsos cogitare utque de reddendi aliquan hotenti et isasio ext 1Y