# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0007?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 4 # Folio 4r, page id 00068292:0007 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068292&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068292/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (3.) sum nemo prudens sit sine cura suturorum futurorum autem maximum aeternitas, id est ipsa ut sic dicam futuritas infinita, ma- infestum est non piormm tantum sed et pru– dentium esse inquisitionem de aeternitate, de vita post hanc vitam, de mentis immorta litate, de Rectore rerum Deo hujus vitae, ut primo aspectu apparet, inconcinnitatem com– peusatione quadam futurae in harmoniam 62) Tantae rec securum esse majoris est mo- menti, etiam ad hujus vitae felicitatem,, quam fabulosum philosortorum lapident possidere, aut prosperrima fortunt ad uaximum potentiam h Nam nec applansus nec adulationes rec ludi, cae– teraque di diverti dis hominibus ane ea a suae miferiae cogitatiore hominibus inventa delere ex animo possunt reversionem in sc se ipsum, ima ginem mortis mox summes inis aequaturae me- tumque apud catheos quoque insuperabiem judicit cujus– dand futuri comnium gentium perpetua tra ditione confirma H. Quod opis, potentiam laudem liberos familiae conservationem quaerimu non aliunde est quam ab nnisita cura ustra mortem Quod Ennius se vigum per ora virum volitattirum sperat, quod Ovidius ait parte tamen meliore mei super alta perennis astra ferar: quid niso metarhoricum eset esse est nsitubsit altius quid– dam Nam in aninis aliorum in libra in carminibus vivere tropica quaedam e umagina ad Alexandrum tunc pertinuit, quod minc legi- tut inisi quod sesperavit etiam post mortem 8 3) Hinc paset Ommnortalidatis solam opimio- inem etiam sine demonstratione omnium cirtutem omnium generosorum consiliorum ommis felicitatis causam esse. Implet enim hominem imagine infiniti, et ab humo erectum, et prae- seutibus minutis avulsum inexplicabili quadam voluptate inebriat. Quid enim est quo doleamus laetemurque quo miseri aut beati simus, nisi opi– nio ahomam Parrcusticum Anglicanum, qui non ita olim quinquagenario ultra centinarium major obiit si res ipsas spectes nemo dabitabit feliciorem fuisse Alexandro M. nam summa cum animi tranquillitate vixit voluxtates quarum insuxla capax erat omnes apsccienter habuit, ac de idem did etltra dintius quam Alex ander Fontem etiam donesticum ei dulciorem fuisse cremibile est, quam Alexandro Cydni flu minis potam regibus aquatum Nam opinione, idest en parte qua homines sumus, id est vera Curtesii nihil magnae duscedinis habet si homini opinionem bonam de saipso aliorum opinione seu gloria accensam auctam jam adimas nulla supererit felicitas nis be Ostianum. fende ratores e poetae pector plurimum possunt ad homines beatos reddem dos, qui opinione ducuntur. Sed quicum epicturis et metas hais capi non pe aut alde miseri has aranearum telis per rumpunt, ii aut valde miseri sunt, aut valde felices. Felices, si demonstrationes de immortalitate repererint, quibus, quibus satient animum non nisi solido, cibo imple bilem; miseri si exciderint tanta spe per petuo dubitabundi, auxii, insAta Athei, desperationem in naturam, quae tam logaevas fecit, indignabundi in sel ces. Etiam in Dhoc vulgaribus ingenius in terior, quod ne excutere quidem sibiludi eris quibusdam diversiuiculis das tam tristes 5. 5.) ligitur de genere humano carmine animos extra se rapiente, omnibsu sae a oter etu stu ai t t resmnium dabit) unde variis casibus excitari (8.6) Tanti momenti cum sit carum ter deostratu scientia minum tamen est voluptate (nam etium ex falso bono voluptas verum honum est) incomparabiliter major firis obeatindo etiam dumviberet, utas atlexandri, quem omnes omnium seculorum secuturorum luades in unum ab Cpinione congestae, velut iam praesentes it praesetem titillabant. ArabOrsa seu indolorca Epicuri e stumu a