# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 4 # Folio 5r, page id 00068292:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068292&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068292/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine # Lines: 97 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (3 10) Ego ven de Mlente mue didum profunn, nihil imperces dibile, suni princigu sum quod non et clare percipi, et distincta demonstratione expl colligi possit. Quae a ne de sente dicentur, non erunt difficibio- ta quam quae a geometris de puncto et an- gulis. Imo dectrina de punctis et angu– sis; de instanti, de conatu, seu motus ex per instans, intra punctum i clavis mihi erit ad exilicandam naturam cogitationu Demonstrabo enim Mentem in puncto consissere cogitationem esse conclum seu motum mini ess, quanquam non motus. Mentes ergi cogitare posse, comparare diversa, corpora non posse. Unde sequetur non magis mentem destrui posse, quam pun– ctum. Pundctum enim cum develli nequiat omnes angulos terrae, Mens in puncto fs suo salva intactaque perennabit (8. 10) Qua ratione autem illud punt ctum prfiatur a corrore, seu sentiat, qua ratio- ne rursus agatum corpus in quo consistat natura liberi arbitra seu voluntatis: in affectus vitia virtutes, quae humanae fe lici- gevire trica rcte exposita etiam a pueris fa- 8. 13) sed demastrationes ipsae tudmultuario sermone quo cstat dolor et voluptas, quid caeteri tatis summitas, qui ant DE), quis uni- aesexa quid jus et aequum, quid amorDhi verus siper omnia verus, quae natum contritio- nis quis status animae separate, quona quid visio DE), quae justutia poenarum etrnarum; quando quomodo Causa prima non sit causa malis quomodo duae mentes coma poin possint in unam personam seu de in- carnabe i quomodo persinae plures in una omentem seu de srinitate; quomodo chens possit producere mentem ex substantia asua sine deminutione fui, seu deTra. exponinec possunt, nec si possent, debent. Me– rentum enim non lectionem cursoriam, sed accu ratum patientiam attentionis: neque enim in id proponentur, ut secunda oratione auribus influ entes, temporario quodam velut raptu commo– veaut sedut in mentes descendant, atque indele– biliter infigantur, perpetuoa respiciantur inter agendum quemadmodam geometris. cldis demonstrationes non percurrendae sed examinandae et din prima usque Elementa re solvende sunt, donec inclanc et à nemine vereri inapriunt, ne anima mortalis et cor- tam vivida tam sclarae facilesu notiones negabilia incidatur. CTauti haec sunt momenti ad vitam selicitatem qub discerpi et minimentis suis quibus mutuo velut lorica generatur, Deo semper ex machina velta perpetua miracula agvorato. Quod non po- porea sit, si incorporalitas ejus non potest nisi per petrio uiraculo explicaeri) de lus inquam, omnibus ex principiis nostris perpetuae connexionis defenduntur nudari expoiique aut irrisui aut neglectui totam serier rationem nondum capientium minime merean (8. 14) Mitu igitur animus est componere Elementa adcC ( nege enim video cur necesse statuere creationum novum Mentium quoties homo test non suspectum esse ingeniosis, qui mascuntur, quam quas Mathematico scien- na figurarum et motuum. (Geomehria et Pho- de MentC, quemadmodum Euclides de Magni fudine et Figura, et Hobbius de corpore seu Motu fecit. Parva mote erunt virtute ma gna cum suris et aequi felicitatis, Rdolica affect affectuum, virturum, suns et aequi, Theologiaeque natur alis prima princissia confi– neant; cum Jurisprudentiae arbitrarie seu por a Deo revelatae, id est mysteriorum filet de fendendorum contra intentutus Constadictio nes imputatas transtationes contradicko conomia) quibu haec doctrina de Mente super- serditur, sus peditare possunt. Mihie lic Reipublicae, felicitatis jurisprudentiae asiand s it nes defendendonmationem, il cp Hypo pheli ex alicandi contradictiones defens nem suppeditent; et Hypothesin praebea qua salvari omnia haec ficei phaenoment, qua non veritas eorum, ea enm a reve ad separatam persinet doctrinam ex H. Religionis (Tristianae) possibilitas tamen Existentia quidem quid sit definiri nec quom cuiquam competat explicari potest, nisi sup posita tente, perfunictiriam nostramm, philasa hiam si vel Existentiae tantum notionem hrnati fuissemus inciclissemus du dum in demonstrationem Existentiae de Sed Existentia quid sit, quid Essentiae sus addat, emo hactenus definiit. C