# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0013 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0013?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 4 # Folio 7r, page id 00068292:0013 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068292&page=13 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068292/jpgs/default/00000013.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. eguillus Herosolymitam in catechesi mus Tametsi autem quGraecorum Patrum loca non pauca de igne purgante ad purgatorium resurrectionis pertinero videantur, videntur tamen Graecos quoque veteres complures expresse dacere animas quoque defunctorum ipnucre purgtr quasdam temporales ominae separatae poenas, tat non quidem per ignem corporeas atque igni cuidam trituendas, sed spirituales, quo sensu d quae hodiernorumqu recentium quoque Graecorum sententia est id vero e veteribus confirmat Ex veteribus ergo animae separatae poenas temporales imunere videtur s. Cyrillus Hierosolymitanus, cum in Cateches mysstagog. cap. 5. pro omnibus, inquit oramus, qui inter nos vita functi sunt, maximum esse credentes animarum solae, juvamen pro quibus ffertur precatio suncti illius et tremendi quod in altari positum est sacrifici Dicit: animas juvarii unde ergo animae ipsae aliquid patiuntur, hoc ergo prees non pertinent ista ad levandum ignem purgatorium resurrectionis. Et ne quis forte hoc ita explicare conetur, juvari animas precibus non poenae diminutione, sed gloriae angmento, cavit ipse Cyrillus, cum ad sententiam suam confirmat similitudine Regis, qui eos a quibus ossensus est in exilium pepulit, postea vero illorum propinquis, qui corotam aliquam conficientes pro his qui sunt in supplicio exulibus eam offernt condo- nationem aliquam suppliciorum dederit dedit. Unde jam dubium nullum est S. Chrysostomi rum aliorumque loterum loca, quibus asseritur precibus vivorum mortuos juvari eodem modo debere intelligi. Ut Chrysostom. homil. 41. in 1. ad Corinth. juvetur mortuus non lacrymis sed precibus supplicationibus Eleemosynis. Et intra: ne catigemur mortuis auxilium ferre preces pro illis offerentes. Quae etiam non videntur intelligi de porgatorio resurrectionis futuro sed de praesenti aliquo malo quo laborant, et jam nunc juvari possunt. Et Homilia 69 ad populum Antirchenum, Non temere ab Apostolis haec sancita fuerunt, ut in tremendis inde musteriis defunctorum agatur commemoratio sciunt enim multum illis contingere lucrum utilitatem multam. Si de futura aliqua utilitate fuisset loculus, dixisset eos non percepere lucrum, sed aliquando esse percepturos. Ignem autem purgatorium animas separatas rruciantem non reperio apud Gracos Veteres, quemadmodum nec recentes eum admittunt qudametsi enim, loca duo, alter Gregoni. Nazianzem, alter Ensebi Emissem aliud quiddam dicere Graecom corter itaque credibilius est loca quae sententia interpretandi. Natianem verba su Atque hi quidem (Novatiani) nostra si velint, atque aded Christi, via, sin minus sua, insistant in altero aerigni fortasse baptirabuntur qui postremus est baptismus, nec solum acerbior, sed et diutumior, qui crassam materiam instar foeni depascitur vitiiue omnis levitatem absumit. ibi ex voce disuturnior forta inferre quis posset, non intelligi hic purgatorium resurrectionis, neque enim illud diuturnum esse indetur sed responderi potest id quoque non momentaneum fe, sed aliquem ex sententia illorum autorum temporis tractum habuisse habere; quemadmodum e conflagrationem uni mundi aliquem fortasse temporis tractum desiderabit. Videntur autem statuisse veteres e isti eundem ignem, qui mundum consumet, saluctus esse purgaturum, impios in perpetuum correpturum cilat Aamto tausebii Emisseni hicest; honnl B. 3. de Epiphania, hi vero qui temporalibus poenis digna gesserunt ad quos sermo dei dirigitur quod non exeunt dovec reddant novissimum quadrantem per fluvium igneum per vada ferventibus globis honendi transibunt. Verum hic acceum quoque locus intelligi potest de igne purgatorio resurrectionis, ex quo non exibunt purgandi, done Paete saido penitus omnes corpore a tabes sit exus so eetimi o notiu libuunt Eucherii Lugdunensi Mihi num m veteri us Grae vera est utorem suum quarere nunc non fuit B asolii Magni frater) qui mihi. Pregatorium ignem purgatorium animae separatae statuie videtur, qualem Ecclesiam oecidentalis recepere. Is locus est Gregorii Nysseni, (qui fuit Basilii Magni frater) in ellganti diaelogo de returgctro unima et resurrectione, Deum ait animam ad se trahere, cui si nihil corporeae labis insit jucund um facilemque esse accessum; si veru materialibus affectibus onerata sit, his esse exuendam, quemam modum funis, qui ut per exiguum foramen tatum detersum ac velut abrasum relinquit. Itat deu (in quitanto quod suum est (animam) ad se trahit, quod autem alcenum est propleren quod cum anima quodammodo coaluerit violenter abraditur et abstergitur acresque et intolerabiles affert dolores. Et postea. idem ego quoque sentio et quod pro quantitate viliositatis quae in unoquoque faerit eruciatue ac doloris modus adhibeatur iXc. pro modo ac quantitate materiae (id est materialis labis quam anima in corpore contraxit) vel longiore vel Freviore temporis spatio illa flamma dolorifica quamdiafuerit id quod eam alat, accendetur. Vides hic animam purgari a materiali labe, de andma ergo separata sermo est, et flamma quidem dolorifica id est igne purgato rio; quae nihil differre videntur a purgatorio Ecclesiae Romanae nisi quis flaum dolorificum de non de igne vero sed auxietate more Graecorum aliorum interpretari velit, ut scilicet ai ay am ai ua ie necui aa nneris ersatim sa ue l parum pecipe