# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068292:0018?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 4 # Folio 9v, page id 00068292:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068292&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068292/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine # Lines: 65 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Miror Angustinum in Enchiridio ad Laurentium cap. 67. salvationem quasi per ignem de qua loquitur Apostolus explicare non de igne purgutor ut alii solent sed de igne tribulationis. Eadem iisdem verbis dodetmi) repetit in octo dulcitii quaestionum libro uno quaest. 1. sed ibi se magis explicat et purgatorio quoque post hanc vitam eundem applicat locum alis citius salvali in e purgutiioine reltiu et ob ignem purgatorium alios aliis citius salvari scribit. Memorabile est quod dicit in Enchiritio ad Laurentium cap. 109. et erd Dulcitium quaest 2. tempus quodinter hominis mortem et ultimam resurrectionem pesitum est, animas abditis receptaculis continet. Videtur enim hoc innuere animas honsalvari aute judicium: verum hoc locus obscerior a ex aliis clarioribus explicati quoniam enim dixerat alias aliis citius salvari, utique ante extremum judicium aliquo Salvantur ac proinde, pustatus ille tertius animae de tempore pro defunctis quidem medio intelligendus est, sed non toto Memorabile est etiam quod ibidem dicit Angussinus preces defercto un plodesse etiam damnatis, nam sut fin. quaest. 2. ait: quibus autem prosunt aut ad hoc prosunt, ut sit plena remissio, aut ut toterabilior fiat quod inter Augustini opera extat ipsa damnatio Hypognosticon contin Seligimos libro 6. opinionem quae hodie in Ramana Eclesia viget de limbo infantum non baptizatorum expresse refutat et Pelagianis tribuit. Neget enim ullum esse locum in quo aeternum futurae suit animae praeter coetum et infernum. Quae ideo adoco, non quod absurdam adeo putem eorum sententiam qui hunc Limbum uentur, sed nonnullorum ut innuam a Veteruralopinione esse alienam sed sed hoc obitet (peliqua sequantur pag e sigo D) (Roliquasequantur pag. 12. a siguo Et haec sunt potissima loca quae stringere nahi nonnihit videntur; reliqua omnia quae ingenti agmine citantur, non nisi numerus sunt et vel ad pompam vis nm copiam velut in acre struuntur, vel ob judicii diligentiaeque defectum a rhapsodis cumulanture ater vaerat. Exquo sciliat fatest tamen ea ex hi His jam stabilitis ad ea quique reliqua quoque eorundem jocis cta certum patrum loca, vel aliorum ejusdem natiomis seculi, et gentis, aut alioqui consentire sue tom ut is es iquid soliforum psolitum ex his ipsis explicationem recipere, ac proinde nunc etiam allegari posse Si hoc modo hioribus constitutumatus conmsunstractarentur contro versiae, si separarentur clara a controversis, si digererentur Nam si ut sloca patrum in quaedam velut itasses aut gradus, si sincere asque in genue annotarentur de veterum sententi bulgo faciunt quibus quisque locus difficultatibus laboret, tunc ana dolectu miscean de una quaque contro versia, vel hoc saltem concludetur certir aliquid statui pote rit, tur obruitur varias velerum quoque tententias agnoscervatque distinguere operae pretium erit. Ne cum nnia loca sine raptdis Qui vero vulgari rhapsodorum more ingentem locorum numerum cumulant matereant centonem quendam ex verbis faventibus hinc illinc quaesitis contexunt, illi imperitos dicio praeditum minie movent, praesertum ubi exparientia didicerit, poleraque acculabius discussa in ventus sufficit recilari et negligentes fallunt atque coperunt Reliqua sequantur pag. 2. sign. 3 veritas, neque atet exit loca 5s. patri quae ut vulgo et ab iis inpumus abire qui ea exalus scribunt, sed immorari illis ubinde non nocesse est, ad sententiam eolum ecendam