# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 2v, page id 00068296:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sinceritatem desiderii sui, et o Pater, inquit potesne exitium tot
infantum siecus intueri. Ah, recipe insgratiam miseroi illos damonas
tot animas secum inbarathrum trahentes. Cui ita vociferanti, pla,
cide omnipotens, vultu quo coelum tempestatesque serenat:, video, fili,
simplicitatem cordis bui, et ignos co exuberantiae affectus tui, et in me
quidem mora nulla eot: fac ut sint qui veniam quaerant. Tum cremi
ta adorabundus: benedictus sis o Paber omnis misericordiae,o
inechauste fons gratia. Et nunc eo venia tua, ut conneniam illum
adhuq
sibi aliisque miserum, aujus diei felicitatem nescientem.
Digressus, in Principem diabolorum, hospitem sibi non rarum, incidit, et
continuo invadenis, o te felicem, inguib, o fortunatum hunc diem, quo tibi
salutis adibus, pene a mundi primordio occusus aperitur. J nunc, et
de Dei crudelitate querere, apudtuem miferi cremitae pro rebellibus
valuit.
tot seculorum, deprecatio ra Ille indignanti similis; similis que
minanti: et quis te constituit procuratorem nostrum: quis bibi
tam stuitam misericordiam persuasib. Scito, mepte, nec nos te intercensore
nec Deo condonatore egere. Cremita: Opertinaciam lo coecitatem
subsiste obsecro ac patere tecum agi: Deelhebub tume scilicet docebis
Eremita at quantula aliquot momentorum jactura est, quae audiendo
homuncioni optime omnibus cupienti impendes. Beelzebul quidvis
ergo. Eremita scito me de salutenestra cum Deo egisse. Bectrebul
Sene. Cum Deot o de decus coeli, o infamiam mundi, o indignitatem uni
versi. Et hanc praeesse rebus, hunc tanc prostitutae apud hos terrae
vermes autoritatis, tremorem ab angelis postulare. Rumpor ira,
rabieq; Eremita: ah parce male dictis in hoc confinio reconciliatio
nis. Declrebub Extrame sum. Exonita reverterio in te ipesum,
cum perceperis, quanta pabris teneritate reducem filium Dei simus
expectet. Beclrebub et possibile est reconciliationem velle, qui
tot nos injuriis efferavit. resipisci, qui toties lasit agnoscere errorem
quise omniscium submittere sese qui omnipotentem vult haberi
et hem