# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0007?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 4r, page id 00068296:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

primum cur non consbiterit sibi ratio mundi sine quorundam
damnatione cleinde cur hanc potius quam illam in hac potius
quam illa carnis massa, animam rerum circumstantiae tulerint, se recdere
imo velle iorfelicem.  Quatio prior est facillima simul difficilli
magu. Facillima simihi, ita optimun et harmoniae universali consenta,
neum fuisse asserenti, acquiescis; quod ex effectu, et ut seholae loquuntur
a posteriori, ostenditur, eo ipso quia factum est. Luiequid enim ex
existit optimum vel as noviniosator esse invicta demonstratione
conficitur, quia rerum prima, et unica causa efficiens mens; mentis
ut agat, causa, seu finis rerum) harmonia; mentio perfecbissimae summa.
sed si non contentus ea ratiocinatione, aperiri tibi illam ijesam
harmioniam tam mirabilium causatricem, et apriori demonotrari
omnia
velis rationis fuisse, ita in mundo devenire; rem homini, nonclum
ad arcana visionis Dei admisso, impossibilem petis. Fh. Utinam quam
posset
liguido à te erictum est tam persuaderi potet orbi: Zuicguid est
si rerum summam speetes, optimum esse. Certi si crederent hac
omnes minus peccatorum huberemus,: si meminissent semper nihil.
Amaret unusquisque Conditorem, obstructum, os Atheismo esset et
silere cogerentur illi stulbi providentiae censores qui paucis can
minis pulsibus auditis de tota melodia judicium incivile praecipitant
ignari in hac pene infinitate rerum, ac ub sic dicam replicatione mundorum
in mundis (continuum enim in infinitum divisibile est) totum melos nor
tali nondum purgato mente complecbi impossibile esse: nec agnoscentes,
partium
has interspersas diosenanbias parlicuturs exquisitiorem reddere consonant;
etm universi quemaemodum duae imparitates in unam paritatem colliguntur
imo de essentia harmoniae esse, unitate quadam velut inspercta, pensare
mirifice distortam diversitatem. Luod non medodiarum tantum, sed
et sustoriarum illarum ad oblectationem conficterum quas Romanas
vocant concinnatores pro lege arbis habent Hoc tamen alterum expedias
super est