# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0014
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0014?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 6av, page id 00068296:0014
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=14
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000014.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

delecari, quam sentire Earmoniam. PS. consistet
rgo felicitas in statu mentis quam maxime harmonico.
Natura mentis est cogitare; Sarmoma ergo mentis
consistet in cogitanda harmonia: Bmaxima harmo
nea mentis, seu felicitas in concentratione hac,
moniae universalis, id est De3, in mentem.
IS. Praeclare: eadem enim opera probatum est.
felicitatem mentis et contemplationem Des idemese
. Prastili ergo quod susceperam, omnem felicita,
tem harmonicum esse.
AH: Nanctempupst
conficias, Deumamare omnes. Ph. factum puta
(per demonstrata)
Si omnis felicitas harmonica, estre omnis harmonca
er definitionem DE
seo cognita est, & omnis trarmorica sensus delectalio,
sur Coofinitionem delectationis
 consequens est omnem felicitatem Deo gratam esse. Er
rer definitionem amoris paulo ante positam
eum amare omnes, ac proinde per definitionem
jasti praemissam:) Deum esse jastum. Ih. parum
abest, quin se demonstrasse dicam. Et credo certe
reminem etiam eorum qui gratiam universalem
gauere, modo verba, quo tu sensu nihit à
ommuni absorrente usus es, intellexerint contre
dicturos, sed vide a pari felicitate difficulta
il soresleig e Buibuman V J. accipe
capitales. Si Deus omnium felicitate delectatur
cur non omnes fecit felices 
.cioratiamnes, quo
modo tam mullos damnat: Sijustus est, quomo,
do tam se inaequalem praebet, ut ex materia per
omnia pari, et eodem luto alia vasa ad honoem
alia ad dedecus efsingat. Et quomodo non faus
tos peccati est, si sciens : cum eliminare mundo
potuerit; admisit aut tolerauit. Imo quomodo
non autor, si omnia ila creauu, ut inde
reccatum sequeretur. Et quod liberum
arbitrium posita neaessitale peccandi, quae
justitia poena libero arbitrio sublato. Dua
praemii, si gratia solao factum est, ut ali ab
aliis diftinguerentur. Denique si ultima ratio
rerum Deus est, quid hominiba, quiddiabolis
impatamus 2
S. obruis memulti
ludine simul, es pondere reuum. S. Ergo
HPh. Quod ex ipso rum sententia duci posse puto
. cum enim DEum electos tantum amare ajunt,
satis innuunt, alios prae aliis amasse, (hoc
enim est eligere) ac proinde cum non possent,
per harmoniam rerum universalem, picturam
umbris, consonantiam dissonantiis distin-
guentem) salvari omnes; aliquos, minus
amatos non quidem volente, attamen cum
ita rerum natura ferat, permillente DEO
(ineque enim DEu vult mortem peccatoris ) fuisse
rejectos. Igiturcum dicitur DEus unum amasse
alium odisse sensus est minus amasse, ac pron
de cum omnes eligi non possent rejicisse Ut autem
enim minus bonum induit aliquando rationem
mali, ita in casu concursus duorum amorum
minor amor potest dici induisse odii rationem,
etsi minus propria sit talis locutio. Cur
autem deus unum prae alio amet, non est
hujus loci definire
simums
Ih Imo vero hinc
difficultates, nascuntur, quibus, ut pari felicitate
satisfacias.
. Quaenam illa?