# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0016
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0016?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 7v, page id 00068296:0016
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=16
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

oltrares coc, in quo es t, quomvbo insi fer corporis sensque
mmes totius vita cogitationes urtucum sed vida
aliud dici, aliud innui, et postremis cogitationibus apite
candum, 20, nihil amplius,; se disroluto extenso illo et iirta
motis ordinatione celpante cesrar res cogitanes
timperamento scilicet dispoluto nec esse opmiorus.
sid quot inhoc systemate supponta 3a haec
philosophandi ratio 2 RsxHoc est cavillari contra
manifestam autoris mentem 
ama enim cum a montis momento nouis sensibus B. hoc suppopit, ondni a. posiit percipere con
ternis, dum corpus reddatur, non pateat, cogitationibus R. et hoc supponihs, quidni enim poscit simul
tantum postremis insistit; undenon mutat, sed auget
itatum mortis; odium autem Dei, id est felicissimi–
sequitur dolor maximus, est enim odium, dolere
felicitate sulamare felicitate amati gacedere:
ergo maxime maxima. Dolor maximus est
miseria, seu damnatio; Unde qui odit Deum mori
ens, damnat scipsum. Jh. Sed unde in eo odium
Dei seu volum, voluntasve nocendi Deo. P. Unde
nisi ab opinione maleuolentia seu odus Dei erga
ipsum. Ita enim admirabili prouidentiae arcano
comparatum est, ut iis demum noceat Deus quibus R. et hoc supponit, cum ex adverso ferr omnes in
serciliter metuitur, seu praesumitur nociturque
un contra quisquis se constanter credit electum _. pro Lutein sola fioc nihil aptius dici posat, sud
seu Deo carum, is se. I: quia Deum constanteramat
facit elertum. B. Cur credidit Deum sibi malevelle
b
B. quiasesciebat rebellem, illum credebat Tyran
num; se lapsum, illum non remissurum; senoxium
illum Eradelem; se infelicem, illum injustum.
il poteras vieuus dicere fuisse simul  poeni
tentem, e desperatum. Sed unde hu ejus animo
stalus? Ph. video te sine fine quae siturum: poe,
nitentiam habuit, quia conscientiam sui, despera,
tionem, quia ignorantiam Dei: Se sccebat, peccauisse
illum credebat puniturum esse: Sciebat quea
mente praeditus a Deo, reccasse se, quia verum erat.
Deccarat in prodendo Magistro, puca potuerat
volveratque. Cuod potuerat, dedit Deus. Volue.
rat, quia bonum putarat. Th. at curbonum
patauit, quod malum erat. E Cur item detecto erro,
re desperauit. P. lecurrendum Eic ad causas
opinionis, nam  desperatio opinio est. Omnis
opinio duas habet causax: temperamentum opi,
rantis, 8 objecti dispositionem; aliam prae existentem
iinionem non ad do, uia primae opiniones deniq
disporitionem animi corporisque
objectam, temperamentum, id est etatum personae,
circumstantias rei resolcuentur; quare falsaei
ada opinionis exacta ratio, nisi omni retro statu
ti ejus ab objectis immutata adprimum nascentis
tenaerentatum
quicunque metuunt Deum serxiliter.
illi non amant adeoque nondum
otu gratiae. Nequeergo hac via ad
salutem ducuntur
principio circonsimis serviliter nutuant dum et noci
furum sili saltem temporaciter ipsumant, et tu ad per
fectam fiduciam ameni hiaa via quodacuntur. F
optarem hoc ptilos plice gnoban. Vidi enim
nalae vitae sivies, constantistinue se electos credcm
tes, quos si intali statu mocerentur mmnes junc
damnatos erederent. Rfx. etiam hic aequirocatio
est, nemo revera Deo carum credere potest, insi
cui Deus carus. Adde quod non sufficit aliquem
se deus carum credere, nisi se ideo deocam
credat, quia deum amat