# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0020
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0020?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 9v, page id 00068296:0020
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=20
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000020.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine
# Lines: 113 recognised, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Beccata ergo, tota hac rerum serid comprehensa 
etis rerum cdeis, seu existentiae D debentur,   
posita ponuntur, hanc sublata tollunt. Sh. odaman
e
e i dalit
una fateor demonstratio est, nec a quoquam morta, li
lium cum ratione oppugnanda non magit
rlosi dma t
demonstratio ex estentiae Dei, sed vide an non sequatur Pum catera quoque commid, perinde ac peceata, non d
peccata elle necessaria. Jum enim exes tenteante Voluntati DEt sed natura ejus seur quod eodem recidit
s
liac
sit necassaria,  peccata et istentium Dei seude
doni
perum conse uantur un essurca peceata erunt.
io
iequid enum ex necessarit
er
An
nu
a
l
de
a’esse necessaris
S
a
an quo drego loguorn e tu audis nam haec quoguee
2
 c il  
reran serce conprehenduntur  proinde con
ingentiam tolli e natura rerum contra usum lo
b
migu
uendi a tuto genere damana receptam. 16. e
ero si stoics aliguis fatalitatis patronus hoctibi
cedat. Se
cedat . 3. non est concedendum, A enim con
de
usum vocabalorum, tametsi adhibita explicai
ne molliri posset, quo sensu etiam (yrisny dexit
C
portet, ider necesse est, scandala evenire. Sean
ila autem utique peccata sunt. Nam vae illi, ut
quitur per quem evervunt. Si ergo scandala
ecessaria sunt, etiam illud vae, seu damnatio
ceffaria erit: sed in communi fermone hs con
C
equentiis abstinendum; Usum enim vocabulorum
rebus ad vitam pertinentibus delorquere in an
sitrio non est, ne dura e auditu scandalosa conse
 is
quantar; qua homines significationis ininus receptae
imperitos lurbent. Sed quid objectioni respam
debis 2. 63. B acd nisi omnem eus difficulentem
an detosto vacur scgnficata oriri. Hinclabu
rintlus irremeabilis, hinc fundi nostri calemitae
quod vocabiita neressitatis, saa possi, s
bilitatis item dimpossibilitatis, voluntatis auteris
aliaque idgenus autoribus, omnium gentium lingua
=0g
uniuersali quodam sopsismate in varios sensuo
ne
detorsere. Quod à me tergiuersationis causa
0
dictum pates, eiidens signum dabo: Omilte tantum
vocabula ista in tota hac tractatione . credo
nim si edido velita essent, posse homines
insa animi exprimere etiam sine ipsis:)
quot
etiam bona,
harmoniae rerum esse ascribenda tum peccata esse
Ph.occupado respondere ad ubje
etionems t posterion postea liberius derurratu.
Nimirum.Aqoii cur DEsres relit, nea volu
tatem ejus in causa esse (nemo enim vult, quia
vult sed quidrem mereri putat:) sid ipsa
rerum naturum, quae scilicet in ipsis earum ide i
id est Essentia Dei continetur. Sed cur res 
ciat DEu sius Duas esse rcausas, satusempe
etiam in actionibus alarum mentium: ) quod velit
sclicet, et quod possit. Peccata autem non
od sunt embiis quae Deus aut vult aut facit, quic
scilicet ipsa sigillatim seu per se considerata
bona non reperit; sed sunt ex iis quae DE.
in tota rerum harmonia aplima a se ete
(intercurrere eperit deprehendit, et quia in
tota harmoniae serie, eorum existentia majon
bonis compensatur, ideo ea tolerat, seu admitti
etsi modo absolute id fieris seu alia melidi sine
ipsis rerum series aligi posset; esset elimi
naturus. Totam autem seriem, non permittere
sed veller dicendus est peccata quoque quate
non ipsa distincte, sed toti seriei consusspe
ctantur armonia enim univensalis
sedet qua sola Deg deectur, non pantium
sed totius affectio est, raeteris omnibus praetera
percatis Dius delectatur etiam per parte
avenideo magis delectate u serie universali, 
peccata abessent, quia ipsa harmonia illa to
ex dissonanitins illis interpositis et mira
ratione compensatis reddita est delecta
Sed hac infra quoque cturibus attingemius.
Th. perplacet institutum tuum, quo sic
satis ostendis, Deum omnium existentium
rationem, sed non nisi eorum, quae etiam
per se spectata bona. sunt, autorem est
dicendum.
atteram uljectionem
deqiature
d vide
jam, ut ud
redeam, an non
 necessaria