# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0021
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0021?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 10r, page id 00068296:0021
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=21
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et quoties opus est, substitue eorun significata seu
desinitiones,  quoius pignoce ter in certabo, continuo
velut exorcismo quodam, ac quasi face illata, omnes
tenebras disparituras, omnia spectra, et terricula,
menta difficultatum tenues in auras abitura.
Habes ecae Secretum non vulgare, formulamque me
vendi erroribus, abasibus, scandalis, qualem tibinee
Walerius Cordas, nec Qvelferas, nec ullius dispen
satori autor aliis praescripserit. Tcripsit aliquando
Urbanus Regius
deformulis
cauté loquendi. Hucus ergo artis praecepta pene
omnia hoc unico antifi coniment foito:
dinge
I: Tantamne hem tam laui nepotios confici posse
B. me vatem pula. Vocabula sape sunt quaenos
u
rexant, forguent, mordent, irittant acerbant
ga
dicam fibi. Domine tu sciers damno meo afferis
aliquid, quod aliteo se habere nocti; non opinore
valde indignabere, sed faciletrammilles dicentis
libertatem: sinte mentiri exclamem si quanquam
nihit sit aliud mentiri, quam falsum damnose
seu injuste dicere scientem i) Deum, immortalem
quam tempestatem excitabis1. Ita si quis dicat.
greccala necessaria sunt, Deus est causa peccatre
deus vult nonnullorum damnationem; impossibile
suit Judam saluaribee utique Acheronta monebit.
su hac suostitae, cum Deus sit altimaratio.
erum, seu ratio sufficiens universi, rationem autem
universi quippe rationalissimam consequatur, quod
summa
summa
pulchritudini, seu harmoniae universali; consentur
neum est: Harmoniae autem ex quisitissima
sit discordantiam tarbatissimam in ordinem
velut insperato redigi, pictaram umbris distingui
Carmeniam per dissonantias dissonantiis in
conso
nantium compensan s quemadmodum ex duobus
numeris imparibus par fit:ide per peccatu
sibi ipsis (quad notandum est) poenas irrogal
pestim
n
reddi ad morabiliorem per positari iio car orua
desimilionem  consequens stmposito Deo existere
p fian imul ide
peccata; pedeatoiumque poenas. Sed hoc necessari
hoc volente, hoc autere Deo fieri, impradenter,
inepte, falso; pro dicentis, audientis, intelligentis patione
dicetur: Ih. patefecisti profecto arcarum mirabile
exeundi tot difficuttates, nec est, quod ultra ire cogare
sitarea possibie est, osie cecetus vraetelispeod
t Comnis culm har ronce uniersalis summa ect
este
existere, qi possumt voluntati ejus libere
recitere, et acti riistent, adeoque vacto mobedia
tiae poenas luent.