# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0028
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0028?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 13v, page id 00068296:0028
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=28
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

arbitrii notionem in nescio quam irauditam absur
damque potentiam agendi, aut non agendisine ratione,
transformare velle, qualem nemo sancs sibi optet
Sufficit ad tuendum liberi arbitriis privi leguum
ita nos in biuio vitae collocatos esse, ut nonnis
quae volumas facere, non nisi quae bona credimus
velle; quae autem bona habenda sint amplistimo
dato rationis usu, indagare possimus; itaminus
habemus cur naturam incusemis, quam si nobis
non Atrosam illam potentiam rationalis auurdam,
vocationalitatis dedisset Ih. At sunt quidam
qui tantam sibi libertatem asserunt ut posse
se dicant; facere aliquid aut amittere scientes
pradentem, sine ulla ratione (par caprice:)
Ph. Hos ego decipere aut decipi audacter dio.
et ac ipsa ex caperatae frantis pertinacia voi
(nunquam Voluntas. sola
luptas, proratione est. Ii. At propone metitt
manu ad gesticulandum parata, nonne absolute
possum vertere huc illu. Ph. potes flectere
Juouis Th. qua ergo ratio est; cur nunc ut vides
otius dextrorsum ventam: Dh. Ne dubita subesse
uendam rationes subtiles, nam forte itatibi
inum in mentem venit; quia primum in
tensum: fortaste suetior illue manus, aut moi
ectus nuper in alteram paatem, in hanc felix
ctus, quaeque sunt aliae minutiae arcum stantiarum
ullo calamo depingendae. Ih. praedicta praedicat
Ingelus, imo Deus inquam me partem versurus
foo, statim in contrariam flectam, afseranque
ingratius bropheta, libertatem meam. Ph. nonideo
derioreris, itaenim ipsa contradicendi voluptas
as
libi pro ratione est, quod propheta ille, si infalli
citis est, etsi tibi non praedicat, si tepradictionis
contrarium acturum sciat, tamen tacitus praevi,
ebit, aut etiam apud tertium, de inscio, vati,
cnabitur Jh. Sed quid dices ad vulgatum
ellud, video meliora proboque, detercora sequor.
. ducde nisi si parum recte intellinatur
abturdum esse. Medea, cuus apud dvidium
nec verba sunt, hac sibi vult videre se injust
tiam facti, cum liberas ipsa suos tracidat; sed
tamen voluptatem et vendicta velut majirborium
nam scelus malum est, praevalere; vel pauc
reccare se contra conscientiam. Meliuy ergo a
rerius in illo versu usurpa tur pro josto eorpi
ergo hinc arobari poterit,
eligi anquam
auod deterios
a
Quad indagandum etiam requiritus artu
trimm vel C. funtra landatur angitari
uum rationus dirume  vd admittum
da utcudi en libertas
rRH. quasi vero hanc libertatem
utendi quisquam neget. Non
capio imaginationes quas censor
sibi haec legens fiuxit
Ergone insiverum
sed quid ni possit
Ergorxmihi praedicere non potest. At si verum esd
Sore quod dicit quiani possit. At ego id mox potero
ostendere fatsum. Ph. si infallibilis est, ee ribi
praedicet, erit etiam satis potens ad mutandam tuam
contradicendi voluntatem Sed sie non eris infallibe
si veritatem Pranovit: quivis enim quod scit dicere
potest, audiente quovis. Ak ipso dicente contrarium
faciam ergo non praeporit quid facturus essem
qqu contra Hty pothesin.
Ph. Caltilis haec angata
i ergo aus praescientia aut libertas tolletur
2. Subtilis haec argutatio est, sed qua illud
tantum concludit E Mentem quae ejus sit
naturae, ut semper velit possita contratium fucere
vel velle, ejum quad tur a eorum esse
nmettu quae sunt in compatibilia Existentia divim
x Entis omniscii seu darmoniae rerum, adeaaue
mec putae nec sunt nec erunt ege e 
ta rca