# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0031
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0031?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 15r, page id 00068296:0031
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=31
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Deo aliorum misercafelici, sibi quod extingui non possint
seriei uniuersi, quae se quoque implicuit, denique ipsi
Elliaterna immutabilique possibilitati dearum primae
scalarigini malorum suorum; harmoniae unuersalis
in ea existentiae reram, determinatrici; acproinde
in non alium ex tot possibilitus statum uniuersi
erumpenti, quam qua ipsorum miseria, ut aliorum
selicitas salicet conspectior esset, contineretur.
Rh. Satistragice, non aeq juste: quodtibitum signis
quibusdam, tum centa ratione luculenter, Deo cuiqus
interest, vires animumque ministrante, demonstrabo.
Quam vana ergo que lelasit, vel line astimes, quod
actari potest a damnato, non a damnando etf.
ea omnia quae damnatus sciet, iam tum praenosset.
Potertne obsecro ipsum perse tempus si nihit aliud
immutetur ex iniusto facere jastam 2 Nonopinor
requ enim temporis sed rerum in tempore decurrentium
efficacia rest. Erga injusta damnandi eademomnia sciertis
querela est, erit Fdamnati. Propone igiturtibi
hominem damnandum, fac ejus oculis animoque, quantus
horroce ac profunditate est infernum exhiberi, ad de
ptsimet nonstrari angulum illum, aeternis ejussi sicagat
Lormentis destinalum. Doterilne queri vives videns
de Deo, aut natura rerum, damnationis sua causis 
B. Non poterit tunc quidem, quia statim lesponderi ei
potest, posse eum si velid, non damnari. S. Hoc
volebam sciliet. Ponamujigitur, eundem nihilominus
pergere b sex hypothesi) damnari, peteritne tunc
ullo juris colore recurrere ad easdem quer elas jam dum
explosis, poteritne miseriam suam alteri imputare
quam voluntati suae. B. vicisti potiles quam satisfecisti
Ph. favo ut re clare percepta, et iam satisfactum
sibi fateare Th. faleor, omnia imputabit voluntati
sua, sed voluntatem suam fortuna; d est Deoves
saltem at, ta vis naturae rerum Bh. praedicitibi
contrarium implicace contraductionem nemine ns scliet
no
 volentem facere malum, alioquin esset malus antequn
fieret. Neminem esse causam voluntariam volun
latis sua, nam quod quis valt velle) jamoult, quemad modum, ut Regula zuris ait, quipotes facereut possit anste test
modum (lqui patest facere ia de le u uod quin nos.
potest passe, jam potest; quin etiam idemust velle posse
 posse velle si haec ergo excusatio recipienda est
tollenda est poena de natara rerum; nemo malus erit,
nemo puncendus, nemo inexcusatus: Ih. Duid ergo Ph.d
nisi in omnibus judicis ad poenam infligendam; cognitum
cestnua alterateaqu odlantatu cnd eers proseltur.
N. at hoc  posita serie rens ipsi unc sicet.
RR. dico posse si velit. At non dolet
hoc. ita est tam ex mea quam
communi opinone, ulique anim Dhy
pravidis quod non volet