# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0032 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0032?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5 # Folio 15v, page id 00068296:0032 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=32 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000032.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sufficere censeri Dua ergo hac Censorum sustitia dicina stultitia est, in poena defendenda ultra vo, luntatem compertam scelerati, idest in infinitam ire velle . persuasiti, nullum excusandi colorem damnatis su, tamen peresse, nec habere eos cur querantur, tabere, cur in, dignentur, saut potius habere eos curquerantur, non habere de quo querantur; habere iram canis inlapidem; ineptorum alea tudentium in fortunam; desperatorum in se ipsos, talem esse eorum iram in harmoniam univer, salem ipsi rerum natura, seu ideis consentaneam, huius rerum cursas effectricem, iram profecto tam staliam, quam si ques male computans d examina opperationi minime respondere sentiens, indignaretur Arithme 0 ticae polius quam sibi, doleretque incassum, ter trca non decem potus (:nam talibus praportionibus necessariis etcam harmonia rerum innititur: ) quam novem esse eo Habere igitur, iram sine bbjecto, dolorem sine faga, querelam denique quam nec ipsi sibi approbare, nec tamen deponere possint, sane accessiones ingentes o acuenda illi rabiosae infelictati, qua potissimum damnatio condietur. Bh. Egregi illud dolorem eis sine fuga ae propemodum, si dicere liceret, gratum esse, nec possedamnatos approbate siti sipsis, querelas suas: Hoc erat quod tibi denique dicturus eram, ut plene convincereris. Addo corsus enim nunquam eos per omnem aeternitatem dam, matos este, semper damnandos, semper eos posse liberari, nunquam velle, conscentia ergopen, qutuo reclamante ne queri quidem constanter unquam posse sine contradictione. H Bhysiteria loqueris Dhive alii mavcolent paradoxa. Ih. Nihit refert, nos soli sumus, detrahe velum. Dh. Imo si animum adventas, detraci. Me mineris pauloante inter nos denatura peccati mortalis, seu ratione damnationis convenisse r. lepete quaeso, accommoda loco prasenti Dh. an oblitas es, quid tibi rationem damnati Juda postalanti responderim E. operae pretium est ipsa verba resumere, quia luculenta. Quareba quae ratio damnationis. Respondi: status morientis, oduum scilicet Det, quo flagram, obijt. Anima enim cum a mortis momento nouis sensit tationibas tantum postremis insistit, unde non cogi mutat sed auget slatum mortis. Ddium autem Des. ad est feli cissioni