# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0034 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0034?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5 # Folio 16v, page id 00068296:0034 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=34 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000034.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. extra ipsum unitatibus de collatione nouenaris cum aliis r, quia ita non forma tantum sed _ materies cogitationum variatur a sant ha potius totius ex numero utroque quam noue, parii proprietates, quod in Ded, qui cum omnia intra se habeat, nulli extra se comparari potest, locum non habet. Dabo igitur exemplum rei finitae, infi nitas proprietates, sine ulla cum rebus extrancis comparatione praebentis. Cce circulum intuere, si sccas omnes lineas à centro ad circum ferentian esse aequales, satis lucde opinor essentiam ejus, non deo et theoremata inumera bilia comprehandisti nam tot figurae diuersae, eaque regulares, circle inscribi possunt ( id est etsi non designentur, jam cum insant 1) quot sunt numeri, ergo infinita quarum nulla est, quae non ingentem theouumatum materiem suppeditaret indaganti. T. Sateorme Saepe miratum qua ratione voluptas in visione, beatifica esset, animo velat stapente, e in uno obtula immobili Earente; hanc tu nabem satis mihi feliciter discussisti, e cum omnitate nocii tatem conciliasti. Sedhoc obiter, alterum est quod potissimum qua rere institueram, unde illud di, vortium animarum, cur alia in amoiem Dei an descant, alia in oduem sibi exitiale ferantur Quod illad punctum separationis, atque ut sic dicam divergentiae centrum. (um sape credibile sit tam esse similem, externa specie damnandum beando, ut alterum pro altero non raro acupia mas. Bh. Magna petis, amice, et in quasse sussi s cere dubitat Phulocoplia B. At tenta tamen. eousque enim progredi fas est rationi, quoisque pras sidia suppetitat ipsamet sibi; nequs enim ractenus nondum initiatus profanis manibus, tolo colloguio Reuelata altigisti. B. Accipe quae multa meditatione tandem expressi. Scilo igitur ut in Repablica, ita e in mundo, duo summatim hominum genera esse, alios contentos, alios statiu praesenti inimicos. Non quod illi ipsi content, B quieti non quolidie moliantur aliquid lucrare ppercipere, augere, bontuna,, amicos, potentiam voluptates famam quaecant, futari alioquin supentes potius quam contenti, sed quod succestibus frastrati, non ideo in obstantem consiliis huis Rei pablicaformam odia transfundant, dderebus neuandis consilia