# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0036
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068296:0036?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5
# Folio 17v, page id 00068296:0036
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068296&page=36
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068296/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
# Lines: 54 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Camantis est, praeteritis contentum esse; haec enim,
Equia infecta esse nequeunt, certum est Deum voluitte,
ac proinde optima esse; at circa futura, cum nihil
praejudicatum sit quantum nobis constat, relictus est
industriae ac deliberationi e conscientia cupusque locq
aut malo suo,aliore, porvato vela
Unde si de vitio aliquo patlico eux tollendo aut crrigendo
camans consaltet, pro certo habetit heri emendari
non debiusse, at cras emendari praesamet debere
prasamet, inguam, donec eventu rursus destituente,
contrarium probetur; quae tamen fractratio nihil
Satigabit frangetie
 ( nid 
neque enim Deo tempora praescribere nostrum est
 soli perseverantes coronabuntur. Deum ergo
amantis est boni conpulere praeterita, optima
beddere conari futura. Luisu affectus est, is
demum animi tranguillitatem, quam hilosopli
severi; resignationem omnium in Deum, quam
cheologi Mystici argent, astecutus est; qui aliter seritit
quriquidetiam fidem, canitatem, Deum, proximum
un ore habeat; nec nouit Deum quem summam oium
rationem esse nescit, nec amat. Nemo qui Deum
tamen
ignorat recte amare potest; potest adisse. Pat ergo
Deum, qui naturam, qui res, qui mundum: qui haec
alia vult, alium sibi Deum optat. Luimate
contentas moritur, moritur osor D Ch. jamp velut
in praeceps datus perse quitur iler quod ingressu est
nec amplios revocantibus extennis, occlusq alte
altra momentum) sensuum aditu, animam insem
fedactam, coepto rerum adio atque ipsa illa miserca
fastidioque, indignatione, muider, displicentia, magis
magisque oent increscente pascit. Corpore redu
nito, reuersis etiam sentibus novam perpetiio con,
tentus, improbationis; irarum materiam invenit, lantoque
magis torquetur, quantominus mutare ac S
sustinere potes displicentem sibi torrentem rerumo
Sed transit dolon quodammodo in voluptatem;
gaudentque miseri incenire, quo torqueantur.
Quemadmodum in Eumanis quoque infelices simut
e felicibus invidentes quaerunt quod carpant
non alio fructa quam ut tam ineptas, ut putant,
rerum potiri liberiore e magis effuso dolore
indigrantur. Habes ergo explicata illatam.
mirabilia paradoxa, nemirem nisi qui velit
non dicam damnari, sed nec damnatum mdrere indignis esse tanto furiostus dolent.
neminem nisi a se
 et in harmoniam quandam seu speciem,
rationis tornato dolore indignentur
Est enim in esribu invidis et indignantibus et male
contentis mixta volupias dolori, mira quadam ratione
ut enim sapientiae suae opinione sibi placent delectantur
ita potentiam, sibi ut putant, debitam, deesse, dut in