# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068298:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068298:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 B (shelfmark LH 1, 3, 7b) # Folio 1v, page id 00068298:0002 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068298&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068298/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ultimo Itaque in loncilio Lateranus graviter monentur philosophu Christiani ut veritatem lus a fidei ex sana ratione confirmare studeant argumentaque adversariorum solvere nitantur Atque utinam viverent Eodie Augustin atque Aquinates, qui in quibus sapientia eta hilosioni. dogn a hissent cievo ut uanto squisque foret reriovis licet imparibus desperand on ideo tame est, quando consid videbitur, libi cogitaven causam DEI a nobis ag, ea gt agi (qui etiam infantiem linguas in suas caudaes frimat) et dver in adversariis plerumque plus audaciae quam scientiae esse. Equid diu mecumque deliberavi antequam live nultumque opus a aggrederer, tametsi enim in divinis stadi timmanisque studia uliquem exercitationem haberem sciebum men cujus difficultatem quam quanta profunt non ignoro, sed vicere nutautem crebri congressus cum hominibus Ingeniosis sd licentra corruptis quos in ntineribus aulisque offendi. Ex his nonvulli aliquam matheseos tractur on paua gustum aliquam m matheseos habebant et feciitate cujusdam philosophiae inescat novo amditias quae ipsis de gravissimis quaestionibus utcunque loquendi facilitatem quandam dare oideta praebere videbatur, contemnebant primo sim plicitatem meam; at ubi me videbantm ce cerea audare ferri possent contomuere, et in Geometriae etiam interiora penetrasse, admirari coepere serio atque incusare, quod mihi inventa fruge glandibus vesci liberet. Ita enim statuebant, tollendas esse a mitura causas finales, tanquam non naturales sed morales et a nobis natura ex nostro ingenio aestimantibus fictas, omnio possibilia necessavio quodam ordine ex cnus materiae educi itaque inane esse quod de providentiae delact consilio ac delectu nobis fingamus. Deum ant aut nullum esse, aut nihil aliud esse quam vim illam uae omnia possibilia ordine necessario produicit. Ordinem autem illum in legibus mathematicis consistere. Mentes nostra vel corporeas esse vel extinqui cum corporibus aut saltem omnium oblivisci et ut nonnullis eorum placet in mundi animam reverti Ego contra contendebam, etiam causas finales referri posse an efficientes fu agens est intelligens, tunc enim alve et causas etiam morales esse naturales sumi enim a natura mentis. itaque si omnia a menle gubernentur non necessariam et caecam, sed liberam t et consilii plenam rerum omnium productionem ac conservationem fo unde jam pres atus ac jonstitiae ele enta profici ad fuissent quibus si adessent nostri secua praesit eo magis putchritudinem iticistiemolum quid autem me potissimum impulerit in lanta insignium virotum copia rotius demandaretur dcendum est aliis vet munus occuparem, qua adtius pauta quam fien solet