# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068298:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068298:0004?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 B (shelfmark LH 1, 3, 7b) # Folio 2v, page id 00068298:0004 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068298&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068298/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. A si ad sestimonium spiritus internum provoxat iam cessat omnis cum eo disputatio, mane in animo error insanabilis opus est ergo non privatis cuique sed publicis veri notis, non magis in religione, quam in philosophia dogmata illa tandemque falsatalis comperta faere affulgeate subito nova luce. Et quem Atque idem mihi contigit, quod in sylva diu vagato qui de improviso in campum apertum emergit ac prefer omnemsem in eum locum vert dig reversum sese agnoscit, ex quo primum in sylvam se immerserat Intellexi scilicet non evertendas sed explicandas atque stabiliendus veterum o sententias esse non aliam ob sausam explosas, quam quod vis ac potestas 20d et contemtas. earum ignorantur. Neque vero ante sanatus sum, quam cum aliud veritatis Siriterion quae sivi, quam quod hodie passim jactant; quicquid clare distincteque percipitur id verum ess. Intellexi scilicet pat inde utalitatha proclive esse in abusum, nec vatere ad usum nisi cum ut notae claiti, ac distinctius aliundem habentur afferantur Iluus Unusquisque enim quae diu multumque lagitavit diumultumque considerant, dinturna considera tione si fortiter sibi impressit clarissimeao distinctissime a se intelligi putat pamissima a mobis distincte cognseuntur paucae notionis a nobis distincte cognescuntue ob versantur, quae plerumque confusa sunt. clare percisiiu pedit (quin Hoc tamen lin obstante multa nobis veritates in confusis experientia, in distinctis (saltem quatenus distincta sunt) demonstratione imorescant. Et plerumus exparicis illis distinctis ad confusa uoque evolvenda nobis aditum prebuis providentiae benignitas, modo vera a Aralysi quam. Ego inter tot Analyticae jactatohes adhuc ignorari s arbitior literemm