# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C (shelfmark LH 1, 3, 7c) # Folio 1ar, page id 00068299:0003 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068299&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068299/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 194 lines, status machine # Lines: 194 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. pro summur sua benigui ad Causa autem peccati non refelenda n l led postationem, qua tendit ad perfectissimum sed in naturatem rerum linutationem, quae pendit ab ipsammmet id eis qua fecctum est ut ila perfectio univers nc nisi i permso peccato posset obtineri. quem admodum interdum dissonantis autai recte percipiet melior t harmonia. Haec eo ipso dum addum non madisadorabit divinam justitiam quam amabit bonitatem; sciens, eos qui ita affecti sunt eo ipse in platu notionem tollunt, praecepta Dei impossibilia dervutu statum ere quasi crimina non tollunt, nec peu verentur autorem nih natura sed lege malu esseat. Ambribus a nobis non evitando difficultatem et quaestionis statum mutando, ut plecumque saepe fit, sed simera et lucida explicatione satisfactum esse fortasse aequi lectores judicabunt astimatores judicabunt Rationale fidei Catholicae De UAO DEO UNo DEus ex est substantia per fectissima ve qua negari possunt omnes imperfectiones misclicet atribui possus Haec est notio sive Definitio Dei recepta in Ecclesia philosophorum in hac Dei notione catholici omnes consentiunt. Quaecunque enim insunt perfectiones in aliis rebus et Catholica Omnes Haec suit sontentia etiam veterum mai quolies enim Deo aliquid attribuunt, intelliguntur formaliter, Deo attribuuntur emimente translatum a creaturis, admonent solicite quid scilicet cavendo, ut t Deus existit uni posseut t frnr ab omni labe imperfectione purgata intelligidebere concipiantur se Demonstratur tum a prioriea ipso conceptu Eati Est autem perfectio nihil aliud quam attributum, quod nullam in volvit simitationem, ut esse, agere, vivere, itelge Cattigi vivere, scire, posse. Quibus additur in Creaturis limitatio Au jam et existentia perfectio es contingens. quod argumentum prium attuli unde orit resultat: orint degera fieri, pati, mori, eicum seriptom esse, Anselu libro contra inppientem quodsi anter discere, impediri. Unde ista Dd de deo inteligi pronuntiari phisp eiuconceptus seu essentia iivolvit exsrentian non possunt, priora possunt, modo absolutissime intelligantur. Ita ut essentia ejus sit maxime absampla perfecta et independens, actio ejus ita universalis ut omnia ab ipso dependeant, vita aeternitas, cognitio ejus vis omnipoteaimitate sephirotcis ium doctoribus notionem illustribus et Cbalistis Tdaeoruemnonem, habet in rtota Ecclesia catholica esse receptam constat, rebem etesequique phclocto phe nec ab dissentiunt protestantes. praeter tolos socinianos et quosdam Remonstrantes sbli sociniani et quidam Remonstrantes squos inter notus est Couradus vorstius illaudabili litro edito dCDEC) Drum quendam finibus circumscriptum, nel exeia, qui et Vic el na possit omnia sibi fingunt, multaque de eo pronuntiant summo ejus numine indigna, quod scilicet immersi cogitation rerum finitarum considetar ollas conceptus hoberent pro impossibilibus est semper conceptum absolutum priorem iao et simpliciorem limistato, etadeq illi unde sequitur illis que qui mente a sensibus avocata aternas veritates contemplatur intellectu faciliare esse, etsi non magis se imaginatione et sensibus percipi possit, quam color audiri vel sppus gustari. Deus est incorporens. quia omne corpus estfintu fegus habet, sive limitem habet, qui dicitur figura. itaque gravissime errarunt Gentiles, qui solem atque astra adoravere. Et solem quidem pro summo Deo passim habitum, eoque redire mysticam veterum Theologiam ostendere conatur Macrobius, qui error confirmatus est ab ignorantia veri systematis Mundi nam qui merndum totum instar pilae considerat, aliquot sphaeras in se includentis, cujus extima superficies astrigera est, iustar vadsit, soler cujus pulchritudo et potentia maxime apparet esse vel deum ve esalten corpus sive aut corpus vel saltem, sedem Dei, nisi cum Aristotele malit Deum eitimae sphaerae alligare. At qui novit mundana corpus primarium, facilius agnoscet Doum osse intelligentiam ut cum Martiano Capelea loquar, ultracemundanam, cujus sides ubique est, limes nusquam. Si quis autem fingeret sibi Deum esse ignem ver aethera per omnia fusum, is non satis consideraret nullum esse in mundo corpus subtilissi: Si quis autem i ipsum universum a infinitum vellet esse ream, si quis autem statueret Deum esse corpus infinitum, ipsamque cujus membra sint alia omnia corpora, quo inclinare videntur qui cum stoicis Mundum vel naturam faciunt Deum, illi cogitare debent, licet concederatur majorem esse numerum corporum, quam aumemo quovis assiguabili, tamen non posse ex illis componi unum totum infinitum, quemadmodum eta etiam ex umitatibus numerum quemvis excedentibus, tamen non potest conflatus intelligi unus aliquis numerus infinitus; ut alias ostensum est. staque deus semper erit aliquid extra supraque corporum aggregata. gratiae esse, et omnia in bonum. cedere Deum amaniti. It aquopias alienus erit ao secti que plurimum dignitati divinae detratunt, animosque hominum a pulcherrimae b ac beneficentis simae Remonstrantes divinam pscientiam i onn in mniba oereoe exiiurentic et omnium rerum a deo dependentiam substantiae amore abertunt. Ita Socimam et quodam diminuunt, ut justitiae ejus et humanae libertati consulant. Contra alii ut magnitudinem e ejus tuicantur omnia ad haec animi sensa, toi mentem penetrantia et ad Optima quaeque impellentia d divino opinitu venire, atque sive imbecillitatem origenale peccpto originali antertorem quae facit ut omnis mens crecta prona sit ad agendum ex puncis e juclicandum ex Paucis perspectis supontapsariis nisi vel experimento praeceden nis roris, vel abt cvina gratia sustentet eutem limitatio se praestantem sendet ex earum ideis, atu non ex Dei voluntate, inde factum est, ut quo Eces gratia juvaret, quosdam irali imbecillitati relinqueret suae gloriae hoc est quadmajoris scilicet. no mero atiu e in esutates quo eoque cerlocorti. citur htereium voluntatiem ipsius referunt. erfectius est qu 2volv extentia de deo poterit praediceann insipientem so praatur exipertia ver ex rem niti ventendo ad tus necessarium pacatuut psa rerumque omnium dominus absoluto quodam arbitrio sine nilo ad anfecedente conditiones erum, ipsiusq boni ac justi ideam respest de cruaturis suis statuere nam quod summa ad missis illis, quae subinde illis non odttineretur quemadmodum ad nissis interdum dissonantiis malior fit harmonia nec simitem habee paest penast rat traita conformatur Existentia Dei ex pulchernima rerum omnium suctura, matura Mentis. Itaque slle socimus um sumndi Deum unam saciam, et Ecclesia catholicae tiam negavit. Deum nine ex creaturis deprehendi poss tuma posteriori. Apriori DEus existit quo ais perectionis nonhilt Argumontum eristentiae divinae simplicissimum primus attulit Anselurus libro ins contra insipientem. Nimi rum Deus est quo majus seu perfectius scogitari non potest. Perfectios autem est cujus sentem existentia essentia involvit existentiam, quant cujus essen eam non involuit. itaque Dei necessario sequitur ex alicuiius conceptu sequitur (potest praedicari. e ut trilinearitas de triangulo; itaque de(DEo potest praedicari esse existentia seu Deus existit. Hoc argu mentum sophismatis sorspectum est, quia usq de iprovito concludet Et D. Thomas alio eodesiderat, quod tamen non e argumentu supponere dEum esse in ecum natura non ita intellifodt isnit essentra BEt in natura rerum lotum habere ut essentia rosae in hyeme; seu supponit Deum esse possibilem. Hic est ergo privilegium ivinae Naturae, ut ex sola ejus posse vilitates seu sequatur ajuseu essenti ituo ejus existentiam ejus existentiam involvat, seu sit a se qu esse possibilem, argumentum est superfectum. Not satis expliciitums Dei s positilis Hrbemus ergierme DEus est aeternus sequitur ex eo quod issentia ejus involvit existentiam sive necessaria esEs csai est id ater a Deus est Unicus Iillam si plures sint differant, ergo perfectioni quia aliud nihil in Deo intelligitur ergo unus pis eiiem carit perfectione contim dec