# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C (shelfmark LH 1, 3, 7c) # Folio 2r, page id 00068299:0005 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068299&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068299/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. inea recta, vel Hyperbolica aut pambolica eo majori ardore Deum sa Et vident quae notiones mihi certe etiam ad amorem DEI super omnia excitandum eo divinus amor in eo erit, ardentior, novis enim semper argumentis atetur. Qui vero non versatus est in specialibus rerum avants, modo hoc ipsum in genere teneat, omnia a Deo optime facta esse, eo ipso jam satis sapiens est, ad DEuM super omnia amandum. Caetera ter nelliori vitae servaturus. Qui vero cum Momo putant Vera aliqua in Mundo reprehendi posse. sciant non rerum ertproi naturam, sed ignorantium, suam esse accusanda in qui poucis perspectis de immenso. temeritatem qut. Et certe ut in republica, ita in Mundo pessimum hominum genus est, malecontenti. qui vero in mediis etiam miterics imae volmitati Providentiae acquiesud quod jam uti ostenderunt. Infinitum scilicet actu acquiescere possunt spe non patiendi necessitate, qu (qua et philosori utebantur isli tausu tantum sed at paesumta fict filiali fiducia divinae bonitatis, omnia in melius dirigentis. per se sunt, et eo ipso infinita sunt, quia absolute acquiescere possunt perseverando coronabuntur Nam spes eorum in amore; id est divinae boni pulchritudinis contemplatione fundata est. Et in hoc mihi potissimem sciuntque ideo, omnia in melius cedere DEuM et sciu ocna omnia autem in maelius cedunt Deum amnuti, neque oculus vidit vel auris audirit, quae deus amantibus sui ex ipsa natura mentis, unde Mens perfectissimat praeparavit et sciunt Deum amantibus omnia in melius cedere debere porvo scientia divina et providentia divina tollunt quidem exrebus incentitudinem, nam et futura vere futura seu a parte rerum certa sunt, sed non tollunt libertatem, quia enim ignoramus nos quid futurum sit, perinde eligimus . perita quid simus electuri, quia praescit nos bonum apparens licet scit se nos ita conditurum ut bonum quasi futurorum non esset, et a ni condinato, ut libere lamen certo sequimustuit au quid ca ebes quamoeuique pbotturure ie etia neque locum habet indifferentia nisi in his quae perfecte aequalia sunt et cum libertatis nostrae exercemda gratia dicimus etiam quod delerius apparet eligere velle iter scit quis futurus si sit meullis nostra status d sit Mentis nostrae status, seu quid quandoque bonum nobis sit appariturum. Ea autem Mentis nostrae a se condendae scit futuram esse naturam, ut bonum apparens majus, licet libere tamen certotrant enim et notiones 1 omnes turbant, qui putant nos posse belle malum sive minus bonum scientes tate esse, seu sub mali ratione et cum libertaatis suae exercendae matia dicud electuros quod desdeterius est, non considerant, hanc ipsam libertatis Exercendae libidinem apud ipsos habere rationem boni apparentis caeteris considerationibus paeponderantis. Neque unquam exemplum in contrarium afferent, rationem autem multo minus. nisi quod consequentiis absurdis Manifestissimam per se veritatem obscurare conantur. a Credunt enim poccientur enim alierdates inaa eler recum recessitas peccalius autor Deus. Sed his incomparabilibus seissit et summi viri et sanctitate et doctiina celebres Angustinus et Thomas Aquinas abunde satisfecere. Nam quod in cu libertas non pugnat cum necessitate, sed non pugnat cum certitudine et quemadmodum certum est sulva libertate DEuM semper eligere optimum, et Argelum in bono confirmatum duobus posits exhibitis contradictoriis quorum unum peccati immune etto ui ceram a aeie ud tu ile pi esse olesuu Indicare audent nihil aliu stumsse monentes, q expeter quud non potesta e pelendum qin, quod in potestate apparens licet