# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0006?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C (shelfmark LH 1, 3, 7c) # Folio 2v, page id 00068299:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068299&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068299/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 118 lines, status machine # Lines: 118 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. seu cur salva libertate sua quia quanquam e adterntriue electio per se esset possibilis salva semper libertate, quia utriusque electio per se est possibilis. Ita non video cur nobis majorem quam Deo ipsi atque angelis felicibus libertatem optemus Difficultas autem illa de autore m peccati Deo, omnes Hypotheses omnium Hypotheses premit, quicunque Deum omniscium omniumque rerum auturem conserdaloremque agnoscunt; N et ex conservatio continua quaedam creatio est. E solido- cimani elabuntur quibus et quodam semi socinianis remon amese qui eo metu ipsas divinas perfectiones. omni tollere audent. melius Apostolus Sed quanto postolus ad illat ipsat potius perfectiones Dhi attributa sapientiam et maus provocavit, tanquam insinuaturis animis nestrus d etiam si caecitui nostra caliget ad hunc solem, judican ntia esse ex ipsa tamen Divinae perfectionis magni tadine praejudicandum esse, nihil nisi justissime atque supereminenti ut ita dicam aaquissime a DEo fieri factum esse. agi. sed neque putandum est invictum esse obje- tonem. Equidem vidit DEus, quid esset peccatum esse futurum, si Mundum creareeba ut status meatis in Adamo quo posito peccatum certo electum erat. haec omna a nemine negari possunt. Sed non ideo mini nisi qui negat omniam ea deo sciri et dependere; non Deo minus homo libere elegit, At instabis, potuisse esse, agere, scive, posse, sunt perfectiones, seu conceptus an ergo Deus dicendus est Autor peccati Absit, nam Deum immutata rerum serie hoc i inmutar impedire qui de Deo possunt praedicari et quidem sine nec tamen voluisse. Fateor Erg imputanda erit culpa aliqua, neses Minime, nisi ostendatur et debuisse. At inquies ergo peccatum voluit. respon demus: non voluit, sed permisit. Ergo, ss non sato edit noluit satis odit. Respondeo odit, quemadmo dum oportet Deum aliquid versari qui a nulla re laedi potest. Vetuit, edixit homini se p puniturum utram proposint viam vitae et mortis. Sed non ita pecca tum odit ut absolute vellet ipsum non extare in natura. alioqui profecto noc extitisset. At cur inquis hanc potius rerum seriem pegit in qua praesciebat, peccatum esse extiturum. Haec jam curiosior quaesu est in At sic quaerenti qud ad TC inquam, quid quelers peccator, si aliam elegisset, si Adamus non peccasset, credo Iu ne extiturus quidem eras. At mallem ais non ex esse quam hamnari. Recte, potes si velis non damuam Haec jam curiosior quaestio, est, esi cui a mortali distincte responderpis non potest sufficiat nobis quia elegit At insungunt miseroi scire eam quam elegit eo ipso quia elegit et optimam et justissimam esse querelae, non potuisse se non percares percatum autem semab imperfectione creaturae icis quanquam et sceuoris simis vinis etiam hum a voluutate eosus viris felix Adae peccatum esse nominatum quod et si qua catio qui divinissimo incarnationis mysterio expiaretur. At damnati queri possent in se cortem cecidisse. Iu Verum iniqua est quereta, quia eam instituere non potera vivi cum enim nescirent se an electi essent, responderi ipsis poterat, salvos fore si vellent: neque aliquid unquam ullo jure in poc puniendis matis crminibus quam malam veciantium voluntatem un decunque natam requiti Et forta se nec damnati jello modo queri possunt, si verum est quod quidam putant eos sibi votuntario Dei justissimi jndicis odio damnationem sponte perpetuare. Denique suqui non minus ineptae sunt ilae querelae, ( praelexm v exensationes ignaviae providentiae et fatisi quis nollet medicamenta santere noleet pedem movere eo praetentu, quod aagumem ut quod decret t plimenta aut non aut etiam sint opera obtingere in absolu ia so as iadosianis n rtem eb Quod non sequitur =ut libere quidem certo tamen semper eligamus quod maj bonum apparet, eo discum solo inter nos et illos discrimine quod a notis errari intellectus noster exrare nobis errari potest, abillis non potest statius me tamen Amine) peccati ergo causa non sita est in Dei volut voluntate, sed in quantacunque aut Dei gratia tustentetur podo prona est ad judicandum de non setis intollectis. At inquies cur non Deus gratiam uam tranc omnibus det ubique dedit pperineatu volum di fectione e ut ita dicam q ad rem miraler; ant quaestionem ji qia voluntes mala omtu sufficit, et qui hujus convictus est hon albo queratur pende autem illa tibi toluntas, nihil a praxi marito accommodabuntur et H est, ut sis agenus quicquid agas aut non agas sed si tertum ex est te fore egenum, etiam cerium est se fore ignavum. It inem tuam vides non fato sed romitarit