# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0009
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0009?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C (shelfmark LH 1, 3, 7c)
# Folio 3r, page id 00068299:0009
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068299&page=9
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068299/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Rationale, fidei Catholicae
De DCO uNO.
1 Deus est substantia perfectissima.
Cui scilice attribui possunt omnes perfectiones et de qua negari debent omnes impersectiones
ducecunque enim perfectiones in aliis rebus intelliountur formaliter, Deo attribuentur
ominenter, id scilicet cavendo ut ab omni impersectione purgata concipiantur. Es tau
tem perfectio nihit aliud quam attributum b nullam involvit limitationem, ut
esse agere, vivert
noxa
fieri, pati, mori discere, impeciri, taista de Deo promentiari non possunt, priora
possunt, modo absolutis sime intellivantur, ita ut esseatia ejues sit maxime ampla et in
dependens, actio ejus ita universalis ut omnia abipso despendeant; vita eternitavi conpiti.
ejus, omniscientici vis somnipotentia. Hanc Dei nationem et philasophis veteribus, sublimi
tate cogitationum illestribues, etoti ecclesiae Catholi ca esse recesptam constat, ne
dissentiunt protestantes. Soli sociniani et quidam Remons tranCquos intennotu
est Conradus vorstius illaudabili libro edito de Deo:) Deum quendam sinibus circumy
ccriptum sibi singunt, multaiu de eo pronuntiant, summo ejus numine indicna
quod scili cet immersi rerum finitarum considerationi, sublimes illos concepptus non cay
verent, atque ideo pro impossibilibus haberent,. Sed sciendum est semper conceptum
absolutum esse priorem et simpliciorem limitato, undle sequitur, illis, qui mente à
sensibus avocato eternas veritates centemplantur, conceptum Dei manifeotum erte,
etsinon magis imaginatione et sensibus percipi possit, quam color audiri vel sonces
guestari.
(2) Deus existit
Demonstratur tum a priori tum à posteriori. Apriori quidem seu ex Dei essentia sive
possibilitate hocest ex ipso conceptu entis perfectiosimi. Seces enim eor qui nihil perseu
ctionis non habet. Jam et existentia persectio est, nam utique perfectius est ens a se seu
cujus esseatia existentiam involoit, seu quod est ens necessarium, quam quod est tcentem
contingens. Duod si autem Dei conceptus seu essentia invaloit exisentiam uliq existentia
de Deo poterit praedicari. Hoc aroumentum primus attulit Anselmus libro contra
insipientem. A posseriori probatur existentiadei ex rerum finitarum contingentium
existentia, cujus ratio redeli non potess, nisi venienclo ad Ens necessarium, quod rutionem
existentice habet in se ipso et proincle nec limitem habet, quippe qui non nisi ab extinsec
sumi potest. Specialiter confirmatur existentia Dei ex pulcherrima rerum omnium
structura et maxime ex natura mentis. Itaque male Socinus contru scripturam sacre
et ecclesice Catholicae seateatiam nevavit, Deum naturali lumine ex cheaturis de
prehendi posse.
(3) Seus est ceternus.
segnitur ex eo quod essentia ejus invalvit existentiam. Existentia ergo ejes neces,
satia est, quod autem necessarium eot id ceternum est.
(4) Deus est reaieres
Nam si plures, sunt, disserent; et quidem perfectionibus, quia aliudnihil in Deo intelus
ligitur, ergo unusquisqus egrum alicquu caret perfectione contra Dei dlefinitionem
5) Seres est incorporeus.
cuia omne corpus limitem habet quii syuro Iuy gravissime errarunt
gentiles, qui solem atque astra acloravere et solem quidlem pro summo Deo passim ha,
bitum, eoque recire mysticam veterum Thevlvoiû ostendere conatur Macrobius; quierqe
ror confirmatus Eabionorantia veri sustematis mundi, num qui munduem totuminstar
pilce consicerat, aliquot Sphieras in se includentis, cujus extima supersicies astrigetse
est, instar crystallini orbis aureis clavis distineti, facilices sibi persvadebit, solem
cujus pule krituelo et potentia masime apparet esse vel Deum vel corpus aut saltem
qui
Seclem Dei; nisidum Aristotele malit Deum extimue sphaerce alligule. At qui