# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068299:0010?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C (shelfmark LH 1, 3, 7c)
# Folio 3v, page id 00068299:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068299&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068299/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

novit stellas, finas esse quasi totidem soles neq ullum esse in mundo cospus qii
marium, facilius agnoscet Deum esse intelliventiam ultrumundanam ut eum Mar
tiano (appella loguar, cujus secles ubique est, limes nunquam. Si quis autem statueret
Deum esse corpus infinitum cujus membra sint alia omnia corsora, quo inelinare
videntur qui eum stoicis mundum vel nuturum faciunt Deum, ille cogitare de
Ft, licet concederetur majorem esse numerum corsorum numero quovis q
sionabilii tamen non posse ex illis componi unum totum in finitum, quemadmdum
exunitatibus numerum quemvis eacedentibus, tm non potest confeatus
semper
intelligi unues aliquis numerus infinitus, ut alias ostenstm est. Itaque Deusterit
aliquid extra suprau corpurum aggreouta.
eaq an omni corpore separata
(6) Teus est mens y amspo diotinta
Simirum corporis attributa in Deo quidem, sunt eminenter tantum; etsi enim
in loco Deus non sit, tamen gruesens est, et licet motu careat, tamen movet, At
mentis attributa Deo insunt, formaliter, quia attributa mentis ut scire, velle, pos
nullam invoevient imperfectionem. Mentem ivitur nn hit prohibet infinitam concipi
eamscilicet que cogitationes suus aliunele non accippit, nam et in nobis ceternae,
peritates non sensu et experientia discuntur, sed fluunt exipsa naturu menti-
et conceptuum seurdeurum, quod sua quoy remiriscentia voluit Slato. Et
una quieq mens eo est perfectior, quo mimes per experientium discere opus habe
n
1
Mens ivitur perfectissima concipiet omnia a priori et ex se ipsa, ad dum cefer
parum veritatum. Deum qorro non esse Mentem quae copus aliquod informet
ut nostra, nec Animam Mlendi possedici, constat exeo quod autores mundi, de
quo post. Prceterea mundus aut est finitus aur infinitles. Si finitus mens infinite
non erit anima corporis finiti; sin mundus sit infinitus, non constituit unum
aliquod torum infinitum, ut paulo ante monuimus, nec proinde haberi potest pra
corpore animato.
(7) Deres est omniscires.
Nam possibilitates, s. essentices rerum novit ex consideratione intellectus sii
cuicum sit perfectissimus; omnia utique ideis suis exprimit, quae covitari possunt
At contingentias sive actuales existentius rerum omnium prceter senvvit ex contem
platione suce voluntatis, s.decretorum liberorum, quorum primarium estut
ex pluribus possibilibus eligatur quod est perfectius S. melics. Superest tamen
dificustas, quam quidam contra divinam omniseentiam movent, quo modo nempe Deues
possit scire quae illens alia secrendum sui liberi arbitin placitum electura est; eay
non parum illos turbat qui putant posse nos elivere sine ulla ratione, quee erum
sientia esse potest rei plane indissereatis. See qui cum Sristotele de Thoma sentiuat
voluntatem nunguum in aliquid ferri, nisi subratione boni majoris saltim appas
rentis, facite nodu exspediuat, Cum enim Deus res continventes praevideat cnsuia
dlec retis liberis, exipsis etiam cognoscet, quis aliquando status mentis liberce
de electiore aeliqua deliberantis sit futurus. Seu quee num aroumenta in ce
hamys partem ei sint erfatura, scit ervo à qua parte oppositorum bonur
vel malum apparituriea sit majus, et proinde quid Mens licet libere, ce rtotam
sit elechura. Unde etiam facile patet, quomodo Dees soicet quid stens alique
reapse
libera esset electur si in aliquem statum deveniret qui tamen munquum est
futuerus, neque enim Deus non videre potest in qua parte rationes sint faturce
speciosiores vel affectes fortiores. Qui vero tam naturali explicatione