# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068300:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068300:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 D (shelfmark LH 1, 3, 7d) # Folio 2r, page id 00068300:0003 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068300&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068300/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. non ideo tamen abum Unionem abrum parnus aut si sine nostra culpa abrupta sit, semper animum serium redintegrandi vinculi habeamus. et quicquid sine periculo salutis aeternae potest, indulgeamus. Itaque infallibilitas Ecclesiae bae in iis quidem quae ad salutem necessaria sunt, pro ceata habendum est credendumque non permissurum essa deum, ut dogma damnabile, credendum fidelibus ab Ecclesia caeteres Catholicae notas habente, injungatur. In rebus tamen facti, ad quas pertinent jd sententiae et judicia de s negotiis personisque singularibus, quae a synodis aliisque judicibus Ecclesiasticis proficiscuntur; in rebus item juris et rationis, rea ubi sava salute errari potest, non video cur necesse sit infallibilitatem a DEo Ecclesiae datam esse. Agnosco tamen et in his rebus Ecclesiam habere veri praesumtionem nec temere ab ejus judiciis esse Ego certe cogor ingenue fateri, me plerum dissime receptas, et in Ecclesia stabilitas maxime tutas et veras reperisse dum aliss Quod ad Concoidiam sacerdotii et imperii potestatisque Ecclesiasticae ac secularis limites attinet, ita statuo. Ec lasiugi deberilebedientiam, sed Potestati seculari a notis praestandam Omnes quidem principes et potestates non minus Ecelesiae submissos esse, quam minimum quemque ex fidelibus, itaque et excommunicari censuris Ecclesiasticis subjici, et excommunicari posse; et ipsos autem principes et reverentiam et obedientiam Ecclesiae debere, quousque salva conscientia possunt. prorsus quemadmodum juramentis obstringimur, a ad omnia illa quae servari possunt, sine salutis aeternae dispendio. Ceteri autem fideles harec unam tutissimam mea sententia regulambservabunt, et primae Ecclesiae praxi consentaneam, quoties, duae illae potestates colliduntur, nempe observent: Ecclesiae magis deberi obedientiam, sed potestati seculari a nobis praestandam patientiam. E Nam in dubio pro omni quidem superiore, major tamen et in dubioturajor pro Ecclesia jubente aut vetante, quam principe seculari Scclesia praesumtio est, modo nihi nultam vim jubeat. Arma modo nullam eim jubeatearma enim ejus Ecclesiae sunt precas sunt preces enim Ecclesibi sunt preces. Ea Principibus autem Et principibus nt geare ta principes autem sunt Hoc discrimine observato, non est cur principes imperium in imperio vereantur qodicum er nunquam adv vi utatur, e admittere, aliud imperium, alterius plane ordinis, quoduam vi humana sed sola reverentia armatur. Porro Ecclesias posse Caeterum Ecclesiis jura tem principum conferri posse, Haec tamen non obstant, qui Nec obesse video cur caeterum jura principiaa alicubi in Ecclesias sint collata in iis exercendis communi tantum aliorum principum jure fruentur. nec duo in eadem persona officia permicebuntur. porro tantum abest, ut credam nimiam potestatem hodre a pontifice exerceri, ut contra arbitrer, e re christiana fore, siput in rebus ad salitem bonum publicum orbis sristiani pertinentibus ales qua es sadtet tivnatur, quam vonlis seu socet utei eatatias et omnino autoritatem, tantam quantam maximam homines habere possunt et in religione pariter et philosopria vetustissimas et communissimas sententias optimes esse cere. Rectiusque facturos novatores semper existimavi, si veterit et rite explicandis et irrefragabiliter demonstrandis, et per novorum ventipum superstructiones ordi onnandis utiliter ornandus pa ingeni vim ostendant, quam ever ceptis doy nibus sententiis quae verum tibus, quae tamen um optimum sensum capiebant, pat + ut caeteros christianos a ovanida intr ncem habricam et minime duraturam famam quaerant FEcclesiae plus quam principibis secularibus est obediendum, principibus vero non est resistendi H et ubi sevel constituta est, nulli ambiguitati obnoxiam,