# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068304:0027
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068304:0027?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 H (shelfmark LH 1, 3, 7h)
# Folio 14r, page id 00068304:0027
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068304&page=27
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068304/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

S. Augustinus Confessionum singulares quasam sententras habere
videtur de revum creatione, quas tamen obscurinscule explicat.
16. XHII. Cap 5. seqa
Pum statuia, coaetemam
sibiante omnia Mrinitatem, patrem filium et spiritum, quos  exprimi quodammodo putat his
tribus: Esse, nosse, velle cap. 11. quiet in nobis adumblatur, nam sum
inquit sciens et volens; scie me esse et velle. Volo me ll esse et scire. Porro lib. X1. c. 7.
fecissi coelum et terram non de te ram esset aequale unigenito tuo, ac per hoc et tibi
. ideo
de nihilo fecisti coelum et terram, magnum quiddam et parvum quiddam. unum prope fe
alterum prope nihil. Unum quo superior tu esses, alterum quo inferius nihil esset. Coeli ante
autem nomine non intelligit colta raoet.
Coeli lib. XII. cap. 2.Sed ubi est coelum coeli domino, de quo audivimus in voce
Psatmi evelum coeli domino, terram autem filiis hominum. Ubi est coelum quod non cernimus
cui terra est hoc omne quod cetmimus.... sed ad coelum coeli etiam terrae nostrae coelum terra
est. Et hoc utrumque magnum corpus non absurde terra est, ad illud nescio quate coelum quod domiius
itaque verba coelum coeli domino, ita inter pretatur, ut conjungantur
est non filus hominum.
toetum coeli, n cum alias conjungamus: Domino coeli. porro quid sit coelum coeli ita
porro explicat  cap. 9. Nimiram enim coelum coeliquod in principiofecisti est
reatura est aliqua intellectualis, quanquam nequaquam tibi erinitati coaeterna, partices
tamen aeternitatis tuae, valde mutabilitatem suam praeeto dulcedine felicissimae contemmla
tionis tuae cohibet, et sine ullo lapsu ex quo facta est, inhaerendo tibi, excedit omnem Totubilem
vicissitudinem temporum. Ista vero informitas terrae jinvisibilis et compositae nec ipsa in diebus
numerata est. Ubi enim nulla species nullus oido nec venit quicquam nec praeterit
vult
ero illud coelum et illam terram in principio creatas, esse temporis expertes. Coetum esse
substantiam quandam intelligentem mutationis non quidem per se, attamen ob dium cui contemplatiore conjungitur,
neilem; terram vero esse materiam informem. Porro de pumna illa sptrituali creatura multa alia habet. ut cap. 1.
item dixisti mihi voce forti in aurem interiorem, quod nec illa creatura tibi coaeterua est, cujus voluntas
ta
tupolas et. o be ata si qua ista est inhaerendo bentitudim fuae sempiterno inhabitutore tealque
illostratore suo. Nq Nec invenio quid lubentius appellandum existimem coelum coeli domino quam
lomum tuam contemplantem delectationem tram sine ullo defectu egrediendi in aliud; mentem
puram concordissime unam stabilimento pacis sanctorum spirituum civium civitatis tuae in
coctestibus super ista (aspectabilia scoclestia. Unde intelligat anima mea quantum peregrinatione
longinqua facta est, si jam sitit tibi .. . .. si jam petit a te unam et hanc requirit ut in habites
in domo tua per omnes dies vitae mea ..... domus tua quae peregrinata non est, quamvis
non sit tibi conterna tamen indesinetiter et in defictenter tibi cohaerendo nullam patitur
vicissitudinem temporum. Et cap. 12. duo reperio quae fecisti carentia temporibus cum sibi
nentrum coaetemumsit. Unum quod ita formatum est, ut sine uto defectu contemplationis sine, ullo
intervallo mutationis quamvis mutabile tamen non mutatum tua aeternitate atque incommutabile perfinatus
Alterum quod ita informe erat, ut ex qua forma in quam formam vel motionis vel stationis mutaretur
quo tempori subderetur non haberet. Et subiicit mentesqu si intelligant hoc soelum coeli, eo ipso intelliger
Deum non in aenigmate, sed de facie ad faciem, inque eo on modo hoc modo illud sed omnia simul; et quridem
distincte. At eandem mentem, dum terram terrae, seu ipsam informem materiam intelligit in ea etiam
intelligere non modo hoc modo illud, sed omnia, at confuse. Ita enim habet cap. 13. i interim sentio
propter illud coelum coeli coeli, coelum intellectuale, ubi est intellectus, nosse simul non ex parte
non in aeniginate non per speculum, sed ex tota in manifestata facie ad faciem, non modo hoc hoc
moto illud, sed quod dictum est, nosse simul sine ulla viassitudine temporum: et propter invisibilem
atque incompositam terram sine ulla vicissitudine temporum quae solet habere modo hoc modo illud
quia ubi nulla est species, nusquam est hoc aut illud. itaque hoc videtur Nam formum sbsantia
creaturam summam intellectuatem esse ad Deum, ut materia est ad nihil. ipsam quodammodo esse ad
mentes descendendo, ut materia est ad corpora ascendendo. Ut enim ex materia imperfectissima creaturarum
fit corpus  dum accedit aliqua forma seu perfectio, ita ex hac substantia intellectuali principe, oriri
mentes alias inferiores, dum aliquis grudas gradus imperfectionis atqu muta se
seu passibilitatis acedit. ipse e Hujus substantiae participatione spiritus Haec substantia intellectualis
est donons dei qu a quo  illustratur, sed eadem est domus sprrituum qui dum in ea habitant
 ejusque participes sunt, deo finuntur. nt nde intelligitur
spioitu agetose ullam esse a aliquid ab angelis diversum; est enim unum quiddam  angeli
multi: est domus angelorum, ipsa  non mutatur, nec a deo recedit, angeli multi lapsi sunt Antma
autem nostra ab ea peregrinata est nam et ipsa est particaeps spiritualitatis. Plurimum simili
tufinis mihi esse vitetur inter intellectum agentem sive Aristotelis et sive Averrois correctam
scilicet (de quo Thomasii dissertationem inde) et inter hanc substantiam intellectuatem puram
Augustini. Quid et inferr de