# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068305:0033
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068305:0033?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I (shelfmark LH 1, 3, 7i)
# Folio 17r, page id 00068305:0033
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068305&page=33
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068305/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine
# Lines: 92 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Exeomnundcationis olim fiebant aonnisi consensu totius Ecclescae esiu
laicorum, ut i multis est notatum. Augustini adiuc aetate seniaes eos duli disuptius
pubticae praefuisse in Aprica patam est ex sema l9 de verbis domunu: in in ob erorem alique
a seniorbus arguuntur, et impatitur alicui de illis cur ebrius fulrit et. vide
tura apud conrinus. rep defensione Ealae  isre me ll eo angumtnt
Episcopos Apostolico tempire non fuisse sure divinoa prssbysters destractos. agnoscas
Ja successione Epor et prestyterors
ex Ait XX B et 1 Tum. 1II. et Tit. 1. et 1. pet. V. quibus usus et oteronyimus. in Esti
ad Evagrum et com ad Tit. Mich. Medina ausus profiteri Hieronymum aliosque paties
in eo hereticum aliquid sapere. Lud. Cellotius jesuita, haerelicorum et Forlassis Aerianorum
M. otat. de dominis
ploudellus incomparabilo opere Apolognae
magn corruplos esse Hrecongui lodices, ridicule et impudenter
aro sententia Hieronuimi de Epis et presboseris rem in aperta luce collocavit
onfutare, Hieronguum aggreditur
mulata Camonibus
Ferii aliqus errori fere
emanteste Aujustino presbyterum ub Episcisio
improbanit scilicet ecclesiastica quasi legeder vetita.
potestas Episcopoum et pressylerorum varie
Epos suos parstesbyteros adinari et consecrari fecit, usque ad Heraclam
diceva
ut hodie praesbyleranotum
nullo differentia debene discerni.
Hicionymo, ad Alexandium si cutus chiopatu arhae Alexcudimo credimus
Ecdesia Alexaprina,
verba Eulychui
suit Ate Mariu ed ut cum vacaret patrapohatus
eligerent unum exelduodecim presbyleris cujus capitireliqui undecim manus imponerent eum
uni  Hanania, qui scilicet manerent cam patiindia a
lon
benedicerent et patriariha eum crearent, et dem vorum aliquem insignem eligerent eumque
ex Arabico sic dedit seddenus.
prespyterum secu conlituerent loco ejus qui sic factus est patrarcha, ut ita semper exlarent
ut scilicet patriar
duodeciim. Neque desit Alexandriae institutum hoc de presbyleris
ahas crearent ex presbyleris 12 jutque ad tempora Alexandri patriarhae Alexandimi
is autem veturt ne deinceps patrarha
nesbyteri crearent. Et deccevit, ut mortuo palcianha quemrent Epispi qui patriarham
rexun Episcopiaetate
qui fuit unus ex CcexVII sid est ex ex Nicaenis)
in universa Aegypto praeper tlexandimum nullos fuisse ipscopos.  a demetrio
mimum tres, ab ejus successore Aeracla 20 institulas esse sed et odinabes
et confirinaiones aprescyteris ficri etim post institutos Episcopos, in Aegyito
non fiusse insolens constat Nam. Antor Com. in Ep. Pauclinas qui vulgo Ambrita
farte autem Hilarius Rom. diaconus cap. 4 ad Ephes. ait: Oeuique apud Aegyptum
il Antor quaes. un V’el. et
pres byteri consignant, si praesens non sit Episcopus
T. qui Augustinus creditur: in Alexandera et per tolam Aegyptum
Nempe consignandi
et conserrandi vocabula ordinaoem quoque omnino comprehendunt, ulpote
quae et ipsa est consecradis quada secies, et efficitur cuicis in capite consignave
Si desit Episcopus conscerat presbyter
ubi explicat mysterium sacerdotalis conselrationis
viro in universum orollis tantum et Ecclescasticis regilis presbylerorum et
diaconorum contevationes pressyleris prohibilas diferte affirmamit Episaepi Baetici
plovemio Apologelia sui 61
ut notavit sendo, Apeopagita
provocat ad gensci Bernonis Augicusis Aelfrici Micioloque Anctois liori de offic. Eccles
ovirissimus plondellu
qui est inter opera Acrcini, Ansclui sant. petri Comt. Gratiani et glossaloris ejus, Guilhet
Comcilio II. Hi sp. Ca. 7
mi Aptiseodorensis, lucae Tudensis, Joh. Parisiensis, 10d. duns seoti; et post conleos alios quos
nominat Grarmi divrysii carthusiani, Einsimi, Th. caud. sajetam, joh. Majoris
Et vero perlinet has et Thomes de Aigentina, is proulare observat ab Junoc. M
papa tribui haec vibano papae primo: sacios ordines diaconatum dicimus et
illa verba autem
Zlondoll. p. 60
presbyleratum hos siquide solos primiteo- Ecclesia legitur habuisse
adducit junvc 1V. papam. Petr. Aureolum, J0h. Capreotum Glossam Graliami, Ange
decrelatiu
tum de Clavasio, quit. Esthium, Gabr. Vasqueque et mullosalios dicentes simplicem
E
Gregorio IX inserta lib. 1. tit. 14. C. 9
presbyterum sive jubente necessitate sive ex delegaione posse ordinare.
essi acriter contenderent Hispani aliique nonnulli, ut
jure dibino Episoepatia esse definireatur papam tamen ipsum cum multis
aliis rehementer reluctatum literis denique ad legitos missis sententiam que
tribuit, cum sola ordinis potestas
quatenis
Et in ipso Tridentigo
hanc autem Episcopus habet cum pressutero coemd e
falsam et epores im pronuntrasse itque ita factum ut illius juris
simgliciter Episcopatum institulo divino,
5 et 7 palam orbifecit
fivini nullu faau fuerit mentio sess. 23. C. 4. et, canillad Ari ligorem exigas
a Marsto sit
ebmus an ota otus apacin inoibe terram supersunt cum rat absit
pse est presbyter
intermediis, unde facta derivatio
concilii Tridentimi Historia lib. 7 et
ertuas an a notus simonie, santer in terpis lod anus intli veis papre