# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068305:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068305:0038?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I (shelfmark LH 1, 3, 7i) # Folio 19v, page id 00068305:0038 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068305&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068305/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine # Lines: 56 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Arnoldus poetenburu in Epis ad Adriam Patium (Exis. Eccles iest. 616. Edit. 2 ii soli consuram habit in librum beorurdi k a Rysser qui Troissum et doctores schrlusticit mire jactat. Negat Risserius angulos eligendos ut bonos, reprobandos ut malos a deo tuisseconsideratos. Conatur Ryssenius Miribiliter defendit, abimo sub calcem in vo totus est, ut oblineat decretum Dei de demonstranda sua gloria in homine alsibili contra dispritat poelemburgius, possibile esse non ans. Mihi videtur non id non esse possi in quaestione, jufficere veritates de possibilibus radicatas esse in intellectu divino. Fines ecreta. Objicies mihi: decretum de existendo posse rursus concipi sub rave possibilis X sic in infinitum concedo. Sed Nam deus infinitis modis omnes actus reflexos simul ac semll exercet Quae de homine possibili dicuntur non male nola socleburgins revocari ad alia; si ego Adamum creem quendam hominem, ejue dem tantum virium tantum auxiliorum internorum, tertamque eumque objiciam certae seriei circumstantiarum etint tuni, hoc illudve eveniet. Et quidem secundum me ultimaosiderabio, tunc tantum perfecti nis produxero. Addit poeterburgiis. Ejusmodi Ens non esse idoneum actionis divinae sudjectum priosquam Deus id in actum producere decreberit. Non potest inquam Deus constituere, velitue hominem clinere an reprobare, priusquam ipsum condere jam ante statuerit, quia hoc ordine naturae sic procedit, ut si quis contrarium asserat) manifestam contratictionem involvatso eo Ego contra sentio, non Deum quidem in enere statuere posse de honahe e edefinito aliquo individuo creando non posse constituere nis post perfectam ejus cognitionem leora Etsi Deum concederemus de genere ali quo constituere, eb e antequam de omnibus conditionibus constituat quod tamen aec ipsum verum est quia deqs nihil constituit nisi omnibus consideratis) tamen por posse constituere es invit individuo cosicondendo, nisi perspecta tota indivitui ejus conditione, seu a ut ego soleo aqui notione completa prius consiverata. Et veio alioqui de nondum perspecta judicaret. si decrevit condere aliquem hominem, certis quibusdam praeditum proqualitatibus non deo derrevit condere Adamum, nam ipsa cempleta opus est restringentibus ad naturam indivi dualem. Et in universum exmetdas quae de Adamo vult statuere vel Adamo lamisi um Toli genenis humani; un totius universi rebus connectantur. Itaque Deus ne de minima quidem re unioeisi quicquam statuit ante totam seriem possibilium considera tam ut scilicet decernat tale potius, quam aliud constituere universam. Itaque non homo sed tota serres possibilium faciens hoc univesumcam omnitus suis satibus praeterita praesentibus at futurisque simul sumtum; divini decreti de objectum est. Atque hoc posito deim consequantur decresa des particularia de produendis simpilis, consevandis juvandis, Manilius puto. Solvite mortales animos carisque levate Fata regunt orbem, erta stant omnia lege Cacolus Niellius ad Cytenmgardum Ep. 633. quo est in Appendice Epistolam Tneologicam in Belgio eoilarum in fol. Il ne semble que c’est à tort qu’on uppelle nos adversaire c fato subiiciebant praete poe eres de aottecette toici omnia ut idem Je noniam scctam cur opimon salum stoicum que nous n’en avons acburdhuy. Il je nous ceste maintenant que deux ecrivans deicelle is s animos hominum, dit , un fort anieu grand aute, qui aovil vuplus unstinue sepeque et Epictete qui exaltent si haut le frans arbitre, que pelagins n’ost prmais en dire tant oul seprinci, ol point de sagesse, de ne dheucher la felicité et le bonteur de homme es choses qu alvinus deo attribuit iuplicem schesin, Lutherus coquitur de deo absevadito et retelato ue sont par en nostre puissance