# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068308:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068308:0013?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 M (shelfmark LH 1, 3, 7m)
# Folio 7r, page id 00068308:0013
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068308&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068308/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
# Lines: 32 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Guaeritur.
An ex lumine naturae constet, hominen esse conditun ad finem
uper
naturalem, ut opus sit mediu, finitanto proportionatis i. e. supernaturalibus
Divus
Thomas quaestionibus disputatis de veritate I. 14. a. 10. tamqua
certum sumit, hominem ordinari ad finem, qui proportionem na-
turalis facultatis humana excedat. Sed fatetur B. Calix-
tus disputat. de veritate Relig. Christ. th. 9. hanc hypo-
thesin illum, contra quem disputat Thomas, Naturalistam
sclicet, sine dubio non admettere.
Si autem, ut nunc quidem supponimus aliunde probandum,
anima hominis est immortalis, et post separationem a corpore
superstes; videtur inde ejinei posse, eam post mortem hominis
vivere instatu, proportionem facultatis naturalis exce-
dente. Argumentum forte eiusmodi esse poterit:
Quodcunque ex se et sua natura estens incompletum,
et destinatum, ut in formet corpus; illud a corpore sepa-
ratum migrat in alium statum, sibi non naturalem.
Atqui anima hominis ex se et sua natura estens
incompletum, et destinatum, ut informet corpus.
Ergocet.
Maior sua luce radiat; nec minor potest negari.
Sed respondetur, fortassis haud esse absurdum, si distinqua-
tur inter anima naturam seu essentiam, et subsistentiam
seu officium. spiritualem et immortalem esse, est anima
naturale seu essentiale: illud in primo; hoc in secundo
modo dicendi per se, seu, quod idem est, immortalitas
tanquam essentiale consequens, immaterialitatem eius,
tanquam essentiale constituens, praesupponit; vtraque igi-
tur est anima proprie loquendo naturalis. Cns vero
incompletum dicitur anima ratione incompletae subsi-