# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068308:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068308:0018?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 M (shelfmark LH 1, 3, 7m) # Folio 9v, page id 00068308:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068308&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068308/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 26 lines, status machine # Lines: 26 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. index seuere in peccata animaduertat; ex lu- mine naturae tamen non constare possit, quo modo Deus sit placandus. Si dicat, per poe- nitentiam peccata expiari; respondemus, id dici; non probari. Cum enim penes solum Deum sit, paritentibus peccata remittere sine essa exigere; de eo autem ex lumine natura certi non simus: sequitur, lumen naturae non posse suggerere, quae homini peccatori. ad consequendam gratiam Dei et praemium post hanc vitam sint necessaria. Negabit autem Naturalista, ex lumine naturae de modo satisfactionis pro commisso peccato non constare. constat enim, Deum exigere poe- nam, quae toties, quoties peccatum, iteratur, e ut ita luitione poena Deo satis siat secundum illua vulgare: Lex obligat vel ad obeclien- tiam, vel ad poenam. Aut quia. si dicat Naturalista, Deum hominem non concidisse, ut amissam gratiam Dei denuo recuperaret, sed ut in gratia, cum qua condi- tus erati perpetuo perseueraret, pre nimirum et secundum rectam rationem viuendo: ad quod prastandum homini sufficientes vires sunt