# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068309:0006
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068309:0006?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8 A (shelfmark LH 1, 3, 8a)
# Folio 3v, page id 00068309:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068309&page=6
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068309/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sate. Quod et sii probo: Fides est
credere. Credere est verum putare. veritas
est non verborum sed rerundi nam qui verum
putat, putat sic rem se habere, ut verba
significant, quinemo autem hoc potet
nisi scint, quid verba significent, vel sat.
tem eorum significavem aigitet.
(N. 2)) Durissimus hic nodus est. Sed re
cuim
solubilis tamen. Respondeo non semper
esse opus ut scimanus quis sit ad fidem, ntelli
imo
guimus sensum verborum. sufficit ut sifficit 
anterdum quod credamus: quicunque in iis sensus continea,
fiui eum esse, verum, ique inprimis in mysteriis in
quibus praxis non variat, quisquis tandem sit sensus.
(. 22) Necesse est tamen ut intellectus non iu.
de cadat, super voces, uti vittacus, sed b ut
obversitur ei sensus aliquis etsi generalis
et confusus, et quasi ditjunctivus, qualemfere
de omnibus rebos theoreticis habet rusticus, aut
alius hocuo pleberus.
s. 23) Si igitud audio Christum dixisse: hoc est
corpus meum 1 necesse est utmisu
voce hioe mihri contuse obversetur; omne
illud quod istus po in priori commate an-
teressit nimirum paris, et quicquid eo continem
tur, ut ita denon determinesque ista pusa
acceptione pamsne sit factus corpus Christi
an aliquid quod eo continetur sit corpusepi–
sti, sufficiat nos apipere quod sit corpus Cchisti
(N. 24.) sed quid de sensio improprio Eo
Casu id officium Christiani puto: audiendo
verba textus: ea arripere tanquam vera
sut gtatio sensu proprio, cum pia tamen
simplicitate, quae cogitet posse se falli,
et fortasse veram esse propositionem sut
sensiettropico, se tamen sic tutius agre.
Et ita fides ista erit disjunctiva, inclinanis tamem
in unam partem. Sit hoc revera si altendas in
praxi plerique Christiani fociunt
(. 25.) Non nego igitur in cogiter
cogitaundum quam verba, nego tumenaliqua
formutam, tanquam de fide pusscribendam
praeter verba in scriptura sacra contenta
Etti explicao adderi separatum tudiorum
causu possit, quae tamen moneat tue sensum
posse precredi, intirm tamen se deo non
traescribere, aut sprorsus negare
quin forte pro sua summa sapientiaato
haec essecta dedeiit, quam ipsi opinentur.
1. 28) Nmirum si attendas, ut dixi
(
26.)
sciamus quiis sensus verborum sit verus, dummodo eum
intelligamus, nec rejiciamus positive, sed circa cum
nos habeamus dubitatia, etsi alio inclinemus
Euis. relatio