# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068309:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068309:0007?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8 A (shelfmark LH 1, 3, 8a)
# Folio 4r, page id 00068309:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068309&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068309/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

de indice glroversiax
26.) Nimirum si altendas, ut dixi
reperces plerosque mortalium in rebus
theoreticis id est quae non qui propositio
bonum sunt
nibus, id est quae non quid agendum
sed quid verum sit praescribunt, se-
rosque mortatium contusam tantum ac
Caepe aequivocam verborum acceptio
nem habere.
P. 27.) Euce enim quotus quisque morta-
tium n quorum tamen nullus est
qui non saepe cogitaverit de virtutibus
et vero et falso, de existentia
qundus causa
mam
etc. et tamen quotus quisque est qui unqua
verba illa sibi ipsi explicuerit, quaere
expustico et experieris cum in omni
vita istis vocabulis tantum fortuito
usum saepe ne cogitantem quidem quid
significent, qualem cogitationem caecam
dicere soleo.
cR. 28 Imo quod majus este mirabilia
est seholastici omne duce Aristotet
utuntur voce Tus aestras causae, eosensu
utsic ut et materiam et formam
et efficientem et finim, et has quidem
species solas, vocent causas; et ta-
men neque Aristoteles, neque ullus scho-
Casticorum, neque quisquam ab initio mun
 explicuit liquido et are quid intel
ligut voce causae. tam la te accen
ptel. Omnes enim terminum causae in
lata ista acceptione definire volen-
tes usi sunt vocibus obscurioribus, et ple-
rumque metophoricis subquorum am-
phibolia laterent, et ita manifestum est
eos vocem suam toties adtribitam punqua
intellexisse. Suaret definit causam, quae
influit esse in aliud, quid autem est in-
fluere esse in aliud
tam.
P. 29) Ergo suffecenit nobis tintelli–
gere verbus Cdristi hoc est Corpus meuni,
quam schotastici intelligunt svum axioma
 est
illo tanto tem-
pore de causis recte dissernere nulla distinu
ctiore significationis vocabuli notitia praediti,
licebit etium plbi fidelibus as, pcer
Rere nulla licet distinctiore notitia suppeten–
Aecredendorum.