# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068309:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068309:0013?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8 A (shelfmark LH 1, 3, 8a)
# Folio 7r, page id 00068309:0013
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068309&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068309/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

tur in ullo homine parliculari (nisi DEue
aliquem mivaculo si summittat) sed est ipsa
Recta Ratio in abstracto sumta hanc ego
judicem controversiairum in mundo esse
debere ap.
5. 53) Et quidem fatebuntur opmoi omnes
s esset certus modus reperiendi illam recta
rationem in omnibus oblatis casibus, debere
eam ubique esse judicem controversiarum; sed
semper enim veritus utilitas, pietas,
voluntas Dei, bonum publicum, sic teneu
rentur
(1. 54) sed contra ingeminatur, rectam
itam rationem reperiri non posse sine
alio aliquo judice eam in abstracto sumtum
ee ideam mutilem inanem, ineptam
a praxi alienam.
S. 55.) Thomas Hobbes etiam eos ippive qui
provocant ad reclam rationem, 
m eos enim sut rectae rationis nomi
ne intelligere suam, et ita in efsectu
provocare ad seipsos.
(N. 56) sed qui sic objicinut, illi nondum
mentem meam tenent. Ac prumm non
prorsus impossibile, esse rectam rationem
inquibusam saltem quaetionibu
eligere judicem, aliquot exemplis docebo
quaestiouibus
(N. 57) prumum erum in rebus quae imimediate
sensui sunt obvia, non est opijudice contro-
versianum alio quam ipso sensri v.g. sitne
illud altum, ha nigrum aliquid albuu
an nigrum, nunquam controvertitur, et in talibus
quaestionibus ideo non est opus jndice con-
hroversiarum.
tabus Iti
dem non est opus judice controversiarum sed
quia veritas certa quadam via e ratione modo
etiam vulgo noto manifeste reperiri.
potest, ut inquaestionibus geometricis et arithuc
ticis de magnituame derum. Nam cum quae
stio est de calculo subdidcendo, non est opus iudlice,
quia si tantum diligenter id estattente nnhiltrans
silieudo numeret, evidlentissime emergit neque
cessaria coclusio, idem est in geometricis. Et
haec ratio ep, cur omne cti dicant senter
tiam contra ejusmodi evidentissimam verita–
tem a judice sciente latam esse hullam,
si vero ab ignorante, exceptionem erro-
rip calenli et emendativuis faciendae
inesse ipso jure, tliaigitur et posse etiam
am cententia in temi sudi catum porsis