# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0013?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 7r, page id 00068310:0013
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

32) quaeritur  x initu secnic pro futberanae potiuc quam pro, quanquam enim omnes eadem
et cum Francie contra ipsor et Longobandos conspi
raere . sed hic misris, sateor semina quaedam
malae hujus frugie jam ante irruptionem Barbare
rum suisre sparsa maxeme ex quo port constan
tinum M. apud Ecclesiasticoe jam potentes, luxus
Fet dogmata his stabiliendis et ambitio invacuere. Semina autem illa porsea
infeliciscimis illie tonebrosceeimisque temponibus, ime
pern Romani ruimam secutii, facilius adole vere; enes
cit occulto velut arbor avo; pleriique id non satie an
madvententibus aut utilitatie. propria: Frationibus, qua ho
mines occaecat, pra oecuxatis. quanquam negeani non possit
esse quoedam abusqe qui non rrisi port multam concertati
e
vict
onem, vilonia ita permiltente, (obtinuere, exeyplu
illuetre habemua in imaginum cultu quem Landil ipsi Am
genatores aerique magni vidi in oriente vania fartuna im
pignavere aut desendere. On occidende certe Paudius in
valuise ex francturcensi Concilio, quod Carali M. tem
ponibus habitum est, satis constare arbitror. in vaeuit deriqu
tamen, et nunc quoque intanta Cuce seculi crescit magoi
quam imminuitur, fabulisque multie in eptiscimis sustentam
tur, qua ut in simplictoribus superititionem pene
idololatricam papiunt, ita in acutionibus aut saltem ei
berionibus ingeniie libertinismo vium struunt Pleniqus enim
sorum vera enuditione atqueeritica dertituti, et suo tamen
judicio fidentes, cum non postint supposititia miraculia auerit
illis grabus Chrictiana religionie fundamenta nitantur; discer
nere; omnia denique uno impeta miserabili praejudicio, non
obscure aebjiciunt. Quorum damnationic illinei sunt
(quanquam ipsi plerumque sint athei.) qui suis illic piis sua
dibus. Sed crascis nimis, veram pietatem. ertunt
magic apud prudentes, quam apad simplices confinmant
66.)67) Ssis ita positie quaenitur denique, quomodo
Zutperana aut Calvinista secune et franyvilla conscienti
in sua religione videre ac moni posci cum nullam
habeat rationem, quam non sibi applicet Sedtanius quivit
alius quem ipse condemnat et an non hinc sequatur solum
denique Romanum Ecclesiam sequendam este
Re non sufficit unumquemque sectanium applicure sibi
easdem ratione  necescé ert ut june id faiere per
discussionem particueareno controre inum appaneat
à cujus onere nos pevemni indicia po Romuna Eeclesia
sactata non eximere ipsius Augolini pertimonio probaoimue
Certe genenales quasdam notai sufficientes qua a
speciali examine liberent. Sperare in contnoversis, non
minus chimaricum esse ansitror, quam Lapidem philo
Taphorum in re seconomina et panacuum sibi pollice
ni in medicina
apta
utantur propositione majori
veniendum est tamen ad-
probationem minoris; ubi
apparebit non posse omnes
eadem afferre. Itaque necesse
est non licet quisque sibi scripturam
et rectam rationem vindicet,
attamen