# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0022 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0022?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b # Folio 11v, page id 00068310:0022 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=22 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000022.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et damnundam patent. Solus vero Sei in fallibil eade re judicium erit. (52) Nonne ex hoc fundamento hioreses ortac ss ita est; Scoedeet ex nutura humana imbecillitate Vitia, errores; scandela erunt, donec homincs. 53) An non noc modo judependentes erurd optimi Chrir Rre Omnis Christianus non nisi asua conscientia pendet nam etiam qui se ab alio judice, vel autore pendere dicunt, ejus autoritatem prius suu conscientia appro eare debuere unurquisque autem diligenti studio eniti debet, quantum in ipse est, ne conscientia sua lenronea sit Cur ergo concilium vicunum, item sexta synodus, et 5. Anguitinus Truditionem Datrum peguenda ajunte Re optime dixere sequenda est regulari, ser ubi habetur. Cum sali tmanenses traditionem Datrum sequan tur, nonne ex eo concludendum est calerii sectis praeferendos, qua nihil habent, quod non sibi mutuo objiciat et quo dintinguantur R falsa est hypothesae: si vera ess et, fate rec magnam sumtionem daturam proRona na Ecclesca. Sed prasumtionem tantum quas contrariam probationem non ex cluderet Si locus aliquis aliter a patribus aliter a Luthero vel calvino explicetur, cui potius eredemus. Re Consensus Datrum superstitum magna, rum haud dubie virium est. Appan vet tamen etiam ex scriptoribue Roman nensibus cor sape lapsoc; imo aliquando maximam eorum partem cette plerum alterum exscribit: vix duo tresve inter ipsos insellexere flebraices fontes sane manisertum est eos rhetoricari magis salere quam citeralem sensum serio itudio inverligare; plerumque de iis controversiie qua hodie igitantur, santum obiten locuto sunti fianorm 56) (17)