# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0044
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0044?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 22v, page id 00068310:0044
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=44
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

noscat har et non illa constituere fundamentum fidei? Haec et non illa
profitemur Ecclesiae no. esse intollerabilia? Haec et non illa exertere fundamentum fidei e
In Responsione ad zeam et 3tiam o castionem contra reliquos Luthera
nos et Calrinianes sententiam pronunciat, nec ignorat, quo animo
idem hanc Helmstadiensium et Rintelensium censuram excipiant.
admittentem et adjudiuum Cdetera, non quaritur, n damnandi vel non, a quibus ab est malitia
doctionum et prudentiorum et pertinacia, quos alibi apellat pios et bonae voluntatis Christianos
sentientiu, vera enim sed queritur. Quinam illa sint py et bonae voluntatis hristiani a
tate non admuttunt. Inoquibus abest malitia et pertinacia? Nos pro talibus habemus illos
Dan. Ollantini Ministerolos qui vel actu profitentes (atholicam fidem in Gratia Dei sunt, et
Calvianu seragenarius erbum vibae continent sibi in omnibus Eeclesiae membris consonum; vel
extra Eeclesiam etiamnum constituti qua externam fidei professionem
familia dalis qua. Propter muncibilem ignorantiam, animo tamen promto dininas revelati
dragnita personis Camoones expectant, nec ullum gratiae obicem ponunt. Quomodo autem po
lua vertate amplexs terit malitia et pertinacia abesse, et ad esse vera pietas vercus bona no
untas, ubi occasione prasente agnoscendi, diversitates fidei et dixersi
l
tatum causas, non tamen illad Audium serio suscipitur, nec cum humi
io
litate uroetur. Lajor est fateor pertinacca Resistentis propi
sitionibus cridenter cognitis, sed et vera est pertinacia Recusantis
Prudentiores non sempez Medra cognoscendi oblata, vel in mediorum usa notentis captipare. Si
admittunt, coloie qui bculo Tellectum subfide, idq propter praesumtionem de proprio judicio et
velsaniosimi homines pate In responsione ad 4am facit se Unum sudicem tot Sanctissimorum Viro
furnos metallond auensos. Tam in pluribus Concilus congregatorum, et quia legendo acta Conciliorum
Et hunciliores non credunt ipse offenditur sape quam adificatur, putat injuste actum eum aliquibus con
ut ipsis vident. unde lemnatis à Concilus. Sed quid mirum Conciliorum actis plus offendi quam
patet posse noc vereju. adificari sapius Aocatholicos, si etiam ipsius Chrissi actis sudai assende
2e. nec teneri quemqua vantur. AEgri palatum vel ipsa saluterrima sapius offenduent.
invitum judicem este In Responsione ad 5tam non respicit aliam malitiam quam que turbat
Rempublicam, ac si Mobedientia et proprii Sudicii praesumptio caram Det
oculis malitia titulo non damnaretur ferre potius quam inferre injurias,
laudabile est. Regnum Christi in terris expectare pacofice non est solum vel
quales intelligunt Rom. Praeceprium Dogma Sectarum novarum in Anglia, sed dum sacramenta et Sa
Ecleria ut sacrifuio cerdotes rejeciunt, produnt manifeste, quali fidei fundamentum admittant.
Su et coena vera de licet in quibusdam verba S. Scripturae sequantur, sensum tamen rerum
qui verum Dei eerbum constituit, rejiciunt, imo et ipsis claris Dei verbis
mittendus in coelum aeperte in multis contradicunt, ut mires Responsionum Authorem, non agnos
quem n tvous non ere,ad qualia prolabuntun, qui ne manifestam Catholicam veritatem cogan
admisit Eeclesa Dei. tar amplecti volunt in omnibus religionibus meinire sufficientia ad salutem
Sane non poterit ex cogitari monstruosa magis Chimaera, quam est illa Eccle
sca, quam Verae Ecclesiae loco conantur substiturre
Suit meascere acsrascertionis) n Responsione ad  tam adeo generaliter loquitur, ut posset a quolibet ad
tn attulisse expientiam suo sensu. Sane Disputationes, libri Synodi et Concilia Acatholicorum
Addit Trustra ide a
nobic exigitur qui
otra id munus este
Additam.
Frustra recurvit, ad Synodu
Charantoniana Lutheranos
moderatius de reformutis
Chrioli prudentia d d octrina
vitae inculpatae inter
Calvindunos cum tota
est, maxima motus
is ta monstruosa un
ra Charantoniana
ut Tubluco seripto
patet
Additamentum
percipit, esse in objecto
Eremplo faciei cad averoie nobedientiam.)
omnia se ita habere pre
dictum nostrum suspendes
eorum quae legit.
Adiitam
Cui rejurunt sacerdotes
stituuntur.
Frustra sperati ad
Acditam.
rationes neglexiscem cum
scit. P eade medlia conser
vatam apud noc unitate
multiplicata abud Mloc
schrimata.