# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0045
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0045?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 23r, page id 00068310:0045
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=45
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ad nihil prosunt, nisi ad maltiplicanda illorum schismata similia vero in Cedessa
Catholica copserra nerunt per assistentiam Divini spiritus; in corruptam Dei veri
tatem, ut et Anathematismi ab eadem Ecclesia fulminati. Anathematismi autem
frenaeg. fidem per Secunolicorum nonquam nocuerunt aliis, nisi ipsis qui haec bruta sulmina emiserunt
Araditionem probana Ed 7 nam Duaest. Responsio examinata est simul cum Responsione ad Brimam Po,
de ad unum capul  est quidem una esse fides et Ecclesia, et tamen Regimen esse multiples, modo mul
recurrit. Et Chii plicitas haec per subordinationem sub uno capite redigatus ad unitatem, ut apud
Sapio nominat. Nos Multiplicatas Ceclesiarum particularium et Multiplicitas ordinum R eligioso
rum palcherrime in unitatem a Deo collecta est, tum ratione unibatis fidei,
enstozi anes pas qua doctrinam et Sacramenta, in quibus omnes consentiunt, tum ratione eniur
committit; nec quae. is cui omnes obedientiam praestant. Multiplicitas autem Regiminis extra
rit an nobis vide clesiam Chatholicam nec conspirat in fidei unitatem, cum ut superrus desei,
adur necessaziumsus et non verba symboli faciant unam fidem, sensus autem et Saeramenta om
regimen in Eclerran oculis manifestam discrepatiam inter ipsos testentur Nec capitis unius
sed quale Christus lirectioni subordinatus eadem Acatholicorum regiminum multiplicatas cum quot
sibl instituerit. Prncipes seculares vel libera Ciditates atque Universitates reperiuntus, totidem
distincta Regimina nulli comnni Capiti subordinata quinimo sibi invicem
inplurimis contradicentia inveniantur
Duastiones 8 9. 10. 1. 12. 13. 12 ta eo tendunt, ut edincant, uno
illam Ecclesiam debere esse risibilem. Ex quibus Responsionum Author admittit ua
Eeetio demonum trsum absolute, etiam 14tam quatenus ad mitsit divinos verti ministros rec
non est actus constitutos: Quod autem addit de aliis, etiam pio Zelo accensis exemplum et Luc
ordinis, seu missi. 29. non faret Syneretismo, Verta enim Christi vers. 50. har sunt: Qui e
onis cum etium nim non est adversum nos, pro nobis est. Licat itaque ille, qui Demonia ejuie
Carus in doneum bat in nomine Jesu, non secundus fuerat Apostolos et desum corpore, ab ipso ta
a Deo cocescum men desa declaratur, non fuisse usdem contrarius. Quys autem fautores syn
retismi in Unum corpus sociare volunt, rere sibi invicem et Ecclesia Catho
licae in us contradicunt, quae eadem Catholica Ecctesca ipsorum Mater pro fun
nonq damentatibus agnoscit.. Dua respondet ad ii. et 12 man de pus et bona vo
luntatis hominibus, si de vere talibs intelligit, nobiscum est; sin extendit ad ax
parenter tales, jam tum in examine responsionis ad 2dam et etiam satis factum est.
Sod qa in desertis est montium carernis mnisibilem Ecclesiam ponit, sed gratis
Provoantad exempla cum sciamus vel maxime latente in Carernis et desentis montium Ecclesia, quando
sparsa sine successione ubi quibus Rectoribus labuerit Coetera que de Purpura et Dignitatibus affert
diverso tempore nihil ipsi contra quaestionem favent: Haec enim ornamenta externa Pacis universalis
divonsa impugnan-im exitabilia signa sunt, quatenus nemo Principum vel Imperatorum pere timen
tiam Nostra suerforium Deum, Chrusti in terris ricarium non honorant omnibus humanae potentiae
etiam latenes Ccle: Manificentiae argumentis. Si quis in purpura et dignitatibus constibutus ul,
suae per successione tra sibi oblatos sponte horores majores appetiit, nemo id approbat, imo publica nostro,
ostati Aclilitari
rum scripta id generis vitia publice detestantur.  Sescio quid intendat, cum
Pacis ea signa sunt addit e Babylone exeundum, nisi forte, quod in Responsione ad bomon prositetun
quam morum diso-
catio comitari solet se nolle altingere, Antichristum credat jam tum prodiisse, quo casu responderem
non tamen fidei coc ipsi. In Responsione ad i0mm prositetur talem Christi assistentiam, quae
ruptio exitum ante  oclesiam Pristi non prastat aberroribus imunem, quod cum gratis asserat, qra,
e labylone quis
selecius uscit praestitis etiam rejicitur. Sufficit Joh. 14. 1. Spiritum veritatis promitti apud ipsos et
ety Luthergne an in ipsis mansuram: ut adeoque contra Argumenta pro Disibilitate Ecelesia nihil
Calvinus. et. an S. Jona
tius S. Xaverius S Tereira
Adclitam
etiam sub ethnicus.
Amperatoribus et
stg unum ovile
et Jol. ult une
Sedditam
legamus. Sater
minores ordines
apud nos ex
tur
Aclditam.