# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0049
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0049?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 25r, page id 00068310:0049
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=49
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

taditam
Negur patistates granatum
admonae Latus, cum tamen
tun.
Sicit hocnet
demonstrotum nes esse tales, Ergo nulli posse fidem haberi, sane scepticum est.
nSn Responsione ad 3s tam sistinctio inter Noboria et non aeque Nota, non
Dracet habet locum. Nec enim magis notum est, Gulium Caesarem Authorem esse scry
ut omner ilis soram, quae ipsi omnes attribuunt, quam S. clugustinum Authorem illorum
Fidem adrmat quae comuni consensu illi attribuunt, ab omnibus.
Ld 36. 37. et 38ram Duaest. una Responsione satisfactum vult, in
Se Durgaroad qua tamen non respondet, nisi ad 36. et 37 mam autem nihil. Quaritur
detuienim An spiritus S. gratia destituti fuerint Patres ? Nec m 3gr euart
nulla varia abrespicit vim quaestionis, qua ritur enim de Lubhero et Calvino, Unde con
ext apud hatres, socna: et et illos magis quam Patres aberroribs imunes fuisse. Scripturamque
dum plane determinata lius intellexisse, et interpretatos fuisse: ad qu’ae nihil respondet, nisi
Calirto et Salao oppono Lutherum et Calvinum Patribus non autem Apostolis comparari: At pero
Bellarminum Grase-a suis praeferuntur Patribus: et posito, tantum comparari, manet quaestio
alios pluri et antia nde constat comparandos, An ex sacris utteris, extra dubium docere pos
explident mes juis sunt se esse tales, ut sonant verba quaestionis?
utat et dubin expri. dangit Quastiones 39: 40. 21. et 4= dam Ac si una Responsione omnibus sa
cant et aliorum in tisfaceret, cum tamen Responsio proprie ultimam tantum Quastionem spectet
citando erroris er. Sane ad primam puta 39. ubi quaeritur, quinam illi naevi fuerint, Nihil
onciliu omnino affert. 20 ma neluditur in 42da 4, mam negare videtur. Inter
adosat imaginem cultus sed avos Patrum et nostros hac facit differentias 1 quod non sint udem. 2
nec tali in locopingant, quod non aequali gradu, 3 quod collecti in Eceles. Romana, in Patribus sparsi
vel suppositium furi: mnes differentiae consideratu dignae modo per specialium Cnumerationem
Sed quid denegata amunio stensa essent, sed simples assertio, eadem authoritate rejcitur, qui
ne moribundis in certis proponitur, et dum nec qui Patrum nari fuerint, nec nostros proponit
mg nhil agit si dicit, hoc a suis actum, nominet suos illos, et invencam
nostros, qui eisdem responderunt, ostenderuntque quantam Patribus fa
evidenti, illio damnt ant sapissime imjuriam m citationibus suis-
suppositius eot corruplgert. Jn Responsione ad 23. non respicit statum quastis, qui est. Cum
dditam So: Lutheras e Calrinus esse mutuo Haresecos condemnent, quaritur V. Unde clare pu
forquere sed fuustra teat uter horum à Spiritu S. directur fuerit ? 2 Anpossibile, utrumque fuisse à
cum nos omne verbum paritu S. instructum? Author vero respondet per sorte Ait enim: Forte
a Deo renelatum il ulius inaliis scilicet melius inspiratus fuit, nam varia sunt Dona Dei. Unde
solum scriptum admintunse queretur, ac si admitteret a varietate donorum Dei posse prodedere contra
inutorras propositiones, se invicem haresecos damnantes. Quod vero addit:
ctione inter onten dutona spses non inspiratione illorum sed argumentis niti, est non quaestionem tan
multis sibi invice contradum sed totam causam deserrere. Agitur enim de erroribus Ecclesiae Romana
cunt sed et minum a Deo per Verbum Dei reformatis, ut volunt; quod sane non humanae ratiocinationis
odemnandis contradicentibus dirinae insporationes opus esse deberet, nec rerus S. Scripturae sensus in1
espiritu dei non fursse tum grari ab argumentis sine inspiratione divina ab allo Pristiano velpe
dircclos. unde ergo grtendur vel assemendur est.
Suife director an pens n Resporsiene ad Latam accusat in Patribus defectum attentionis inper
stabiliendis. dumantem cepiendo sensu eorum a quibus literam acceperunt, sed simples accusatio si
rationis induuiesreallata ratione cajas valoris est. Et pone, aliquando illos non satis atten
tidnis adhibuisse Ex millis, in quibrs nobiscum consentiunt et inter se con
tote Cllathesin inspiratio Protestanter non habuerent satis allentionis; quae consequentra? Quis
tutem suam aeternam adeo levibus assectionibus fideret
De vibus astertionibus frou, qui plures, fidei articulos rejiciunt, propter levia talia contra Patres alteta
Nondicimus satute nositam pendexe a diligentia Latrum, ticet illorum authoritati, quando onsentum
in nerbes zucestionuen id
se
itas
qua
de Doirg
rum autem qualitas nu-
num forerum Redo
mule clara lora
uditam.
Nec quastio an conrunta
catibus satuendum
nere. frinet ad qos
qui quando urget, loco, quodu
Vult quastione in nos
Aedilitam. an
et diversa. Nam nere in
missos Reformatores in
Aat magni a spinitu sanosi
vult in fallibite inspi-
cuargumentis petita
ne adscribenda attnMere tonet
oodditam ad 44 tam
aaai