# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0050
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0050?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 25v, page id 00068310:0050
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=50
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 Responsione ad 2. tam neque ad ipsam Qurestionem respondet, qua est:
ua majori certitudine habeamus in corruptam nobis ab illis literam traditam
entra demonstrat, sed et qui quam in corruptum sensum ac ubinam ex totis Dibliis probetur quod ipsi
scribunt et imprimunt cudio nos in sensa potius quam in litera potuerint decipere? Aliud est quarere
na voois aute traditio An res sit vel non sit  aliud est quaerere Quomodo ex meofidei principio
fit per coctiores et
Senctiores et ut iprius
certus sum, rem esse vel non esse? Author vero tantum agit de primo
exemplo utaz magui nempe, eEn sit corrupta vel non, et cur litera facilius custodiat quam
incoaupta novellarum sensus: Non autem respondet ad Quaestionem de cerritudine fidei. Sed et
commumiationem illa, qua respondet ad quastionem, vera tantum sunt in uno casu, si sci,
expectare a voce pra licet ab Grangelistis scripti odices idem hucusque fuissent conserrati, cum
dentis et zerumista vero totiesque transcripti fuerint, quicunque et scribentium et literas pro
zum gnari quam a
Calomo imperiti. impressione componentium errandi facilitatem propria experientia di
Oeditam. 46. decerit, nunquam asseret facilius potuisse custodiri incorruptam literam
Olutnor respons. redrcit visibilem, quam sensum invisibilem per ib seculorum decursum
omnia ad cenfidudinem,
morale, serprescealt. n Responsione ad 46. et 7am licet rideatur ponere aliquid cuitato fer
Ecclesia ad tradeda damus, vere tamen omnibus omnem fidem penitur denegat Quaestio est.
nobis scriptura nod Si S. S. Patres et integrae, Concilia in expositione S. Scripturae errarunt, et
majort opus esre in omnes Lutheranorum e Reformatorum Magistri collecti errare possint
quomodo poterit quis vel his vel illis relistis fidere in doctrina salutis
dum nobis vetqe sest n Responsione videtur ponere aliquid certi, dum ait N’erbum Dei Lumen
ntum qn librarus adibus nostris. Sed eum omnis quaestio nostra in eounico virsetur, ut
veterum ad tradensciam a quibus proponatur illad parum Dei Verbum Author vero tollat
Durs hac a Chr unibus omnem Authoritate dirinam in Verbi dirini propositione, se
ano expectavit: quitur quod vere omnia remoccat, unde nobis certitudo illa esset petenda
Dochores eriticiasle Nec enim Patribus tantum negat omne princlegium infallibilitatis, sed ait
ipsam Ecclesiam posse carere eo prixilegio, Qua scripturam autem m Re
agniturio sua scripta sponsiene ad 25 tam ad mitcit in S. Scriptura non mode sensum, sed et
literam alicubi forte corruptam: Unde omnis ipsius salus redigitur ad
unum Forte, sed plane debile, scilicet: si forte S. Scriptura nullibi
Euerit corrupta et forte Lutherus forte non fuerit inspiratur in expo
servantibus S. Scrytatione S. Scriptura, et si forte litera uerit in locis de articulo aliquo
ra, quam onservan. fidei controrersis corrupta, quid remanebit, unde certe possit credere se
habere Verbum Dei in corruptam. Sane nec nos aliudpetibus nostris la
Supescet? Quono Men quam Verbum Dei agnoscimus, sed nisi deus Ecclesiae pririlegium m
cogunti prolabi fallibilitatis promisisset, eodem eum illis modo, Verbi Dei certitudine
tis sua certos esse quis crederet, qui omnia fidei dubra ipsi serutari po
rant. Quod si ulli mortalium soli possibile est, relinguo disputandum
quomodo potere fidere es, qui norunt, quanta requirantur et circa linguas et circa lectionem
nisi costiterit divina athorum, ut quis ex se vel unum fidei Articulum certo determinet
adesse. Dua verotale s elquos Omnes, qui ad non poterunt, relinquit fidei Pastorum suorum
in fallibilitate ommni humani socictali denegat et tamen pastorum fidei salute aterna comitlit
caret omni vecitatis certituuline Nemo negat cuilit et omne possibile diligentia adhibeti Deum
daturum reliqua sed isputatur de objectar diligentia. Ansinguli sidei Enticnli an soli side
Dortores pro objecto hujus diligentiae habeantur. Nimis evidentia Chnisti verba
dditam
Pro viva vocis oservalii
ne Chrissi pmisere
corruptbilitatem Experi–
reo ut plurimum sunt er-
exstat, Luerae scripta
fallibitate quam
Masooretis ad tradeni
rum nobis Livium.
dunt Livium rice
diret in vita vix
tot ibi desect
arrectione
to
ergo major infalla
bititas d adfuit g.
tibus Livium quid
certi in S. Literis
quando semel a ful careremus
croecclesive decti
verunt.
A. Additam
Humanae voro authoritati
ipi infalibilitate