# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0052
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0052?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 26v, page id 00068310:0052
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=52
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Unde sequitur, quod stante Synodorum Catholicarum Authoritate a nulla contra
Ad ditam. eotem. ria Aathoritate destructa, nemini imponatar obligatio examinis, quam sibi muito
Absurdum quastionis hoimponi fatetur Author Responsionum, quod agnoscat Lutheranam et Calvinianan
eot: Verbis alteridare
libertate examnis et Vnodos se mvuem destruere. Quod ad dit illum, qui per vitae genus non potest
judicim, e simuleam commode examini attendere, manere m possessione et sequi doctrinam suae potius
libertate illi re ipsa quam alienae Ecclesiae, idem est ac Turcam per alia impeditum ab xamine commode fa
negare. Quod ut dech: ciendo debere manere Turcam; Gentilem, Gentilem id quod bonitati Divnae, omnes ad
net Auth.. Resp. ad na veritatem vocanti, repugnat, ut superius etiam nui
turae corrupta conditiones
resitit, discentientium n Responsione ad 50. et symam ad mitsit, quod in 5o quaestione propon
intense et saepe udamsitur et si ce quaestionis absurdum non evitabile fatetur, nec aliter agi posse
nantium se. Sed et ad alain rebas humanis: Aeri fides humani Intellectur opus esset, nec dimina ordina
vario deolnat ut Schoctione Religio vera regeret solisque falsis id proprium esset, ut matua confusi
lastriorum nostrorum
ontrovensias, improperia e se invicem destruant. Sin eere Author Responsionum suae anima sta
substitutione verbi deitum et omnium Acatholicarum societatum incritabiliem conditionum indi
Sheriptura, ut nos concat, dum quilibet secundum suam conscientiam alterum damnat, licet ex eodem princi
muni principio uti asu piro eademque eum ipso in certitudine sua probet, ejque prius libertatem dederit ex eodem
rat et, Sed ommu principio secundum conscientiam propriam jadicandi. Dene addit solius dei infallibile
Srusteâ: manet enim ea de re judicium esse. Vere enim judicium Ecolesiae, Dei soliys per veros Dei servos serd
Semp absundum res positum judicium est, ideoque infallibile. Unde inter omnes societates se invicem dam
solutum inguae, neo nantes solius Catholicae Ecclesiae judicium infallibile est. Et quod Author ait, non esse
retortum in nos, Neo possibile aliter agi in rebus humaris, rere aliter aguur in nostra sorietate. Nos et
 recursum ad escient
tram errona nitigatum.
non damus dubitanti principia, unde pari jure nobiscum nobis contraria deducat
Obdditam ad ar hinc neque expositi sumus isti deceptioni, ut teneamus damnare illos qui ex eodem
Non auusamu rationem neo prncipio idem examen nobiscum instituunt. Sed quomodo salvat Author hanc liber
scripturam sed utrigqus latem damnanci et extispare conandi aliorum sententiam ab ipso dissentientium
abusum, et quaritu sirere credit in omnibus feri societatibus posse quera salvari et eanem fidemimso
ater iis abutati An eretatibus non iedem reperiri
quo cujglibet anbitrio.
committit 5. Srintura m.
In Responsione ad sz. admittit suum Principium Herescon esse fundamentum
eod sane de nostro principio nemo probarent. Nec valet re cursus ad humanam
abecillitatem de illa enim non agitur in quaestione, sed de ipso principio acatholi
corum, cujus ea natura est, ut nec imbecillitate rires, nec cocatati lumen conciliet
sane et ratio d expiente malitia frena, injciat
ilri haresium multiplcitatem deberi, tartante si pomcinium nostrum idoo facundum est. heorescum, gura disientiens a Ponti
Cspconscon
ad hamanas veres omnia re
etiam lex Dei principium endi, ne conscientra sit erronea. Cum autem quilibet praesumtuosus in sua secta
est peccatorum, quia illa credat, se illi stadio satisfecisse, sequitur certitudinem sulutis superbis maxi
am esse debere, secundum vulgatum illud: Muneu regitur opinionibus, felit
Frustra recurrit ad dequi se felicem credderit
In Responsione ad 54 man sobus noster est.
enitedis ne conscentia  Responsione ad Ss tam negat Hypothesin, sed gratis, cum plarimi nostri
sit erionea cum d devidentissimis et omni dubitatione majoribus Patrum lecis ostendat, nos illorum se
quaerat, sed secundum quisjui Fraditionem. Addit, sivera esset hypothesis. praesumtionem tantum
et quo duce errores qua licet magnam inde futuram proRomana Ecclesia; quae contrariam probationem
quemsibi quilibet pprium non excluderet, quibus praecedentis euaestionis responsioni contradicit. Sienm
fingit spicitu sanito Patrum sraditio sequenda est regulariter, ubihabetur, vi responsionis ad 5a tam. e
soli Romani illam sequuntur sane contraria probatio omnis erit exclusa. Nihil
elontam ad N. autem respondet ad differentiam inter argumentum Catholicum ex Patribus, nullis
E veritata alrenasuntque aliis commune; et argumentum Acatholuum omnibus inter se dissenteentibus et ca
afsent axsisolis Patribus nitoremur, cum Patribus nitimi neo simul rationes et fundamenta scriptura haberemus ite
ac si in iis, qua Protostanter inter et nos agitantur, Patres illis magni quam nobii favorent, imo nobis
manifesto ad plarent. contrarium tostantur ingentia Volumina Scriptorum Catholiiorum in singutio artunto
controusis e Patrum lestimionia, et  Catholicorum Patribus Abutentium oocorit, et s. 5. faventia nobis vel
expresca verba vel fundamenta et rationes adducentium.
terpratatione, unqui adeo
Ostituta Eclesiae juedicium
suum submit sit
ficis definitione fit haretuus.
colans etatim fispeccator:
odditam ad 53.
peadentiam a ppria
oscientia ead studrum
trae reformanda. Cuaduce
 secundum nerbum
Dei Ecclesiae revelatum