# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0053
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0053?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 27r, page id 00068310:0053
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=53
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Confundit etuthor Molius commune, in quo consistit status quartionis, cum aequalis Authoribas
semricem ex communi principio oppugnantium utrumque peariter destruat, ut ip
An his triumphan biise prositetur: ad quaest. 29.
Si rito huc proposs: Responsione ad 56tam et symon fotu est, ab Patrum Authoritatem enerrot
ta exammaseet, ab negac. illis potius quam Luthero vel Calrino in expositione Scripturae credat, licet
sinuisiet prolina oeri ne queat consensum Patrum superstitum magnarum virium esse: id quod solum nobis sugi
sua respenrione Sane Quod vero spectat Patrum Authoritatem, fatemar, si in subtilibus humanae sapientiae
agnovisut ex verbis ibis et naturalium facultatum exercitio consistere scriptoris Ecctesiastici si utho,
iprius rite fuisce de itas, admittenda multa quae affert author, scilicet praferendor esse semper allos, qui
lures linguas norunt, qui plus temporis studus applicarerunt, qui in Criticis et
istoricis magis sunt versati, quales sunt il quos Author Responsionum asti
ab, qui eo usque prolabitur, ut dicat, se non dubitare, quin hodie multos textus
Spiritus operâ, non helius explicuerint eruditi, quam omnes Patres aut saltem plerique potuissent.
de ingenu humani ententia sane hristrano homme vere indigna? ac si spiritus S. per Sdiotam
industria. Elgit nullius vel linguae alienigenae vel scientiae gnarum non posset melius explicare
de sanctis Patribu el xxplicuisse text, Diblieum, quam omnes simul eruditi omnium temporum ac lo
non de scriptoribus Corum simul Collecti. Vere statum infelicem anima suae prodit author, seqe dli
Pagarus. Cuospi. vinae gratiae vires penitus ignorare prositetur. Sed videamque, qua in re liceat fi
nituseripta est dere Patribus secundum ejus sententiam. Non sane quando afferunt argumenta
Sescriptura eode ex Scriptum velratione petita, sed ne quidem quando res facti seu Opiniones
etam est interpraesui temporis recensent, cum et in illis affectus parum laudabiles testimonium illo,
tanda ubi plus valerum minus validum reddere asserit, ut vere secundum ipsum in nulla penitus re
humilis oratio,
omnium seculorum Patribus fidere quisquam debeat. Et sic libera scripturae cor
quum omnia ommum
ritriorum Audia. Fupta, sensu scripturae corrupto ac sedeuim seculorum fraditione fallaci existen
Dum ilaque negal potute, remanet omnes omnino religiones, ut Cicero olim dixit, nil esse nisi quadam se
isre sanclos. quod cietatis humanae vincula, ubi tanto major animi tranguillitas invenienda, quanto
in S. Scriptura ex. major de se ipso praesumentis fuerit superbia,
plcanda praestiterunt
eruditi, mente ipsiqus Si Author Responsionum serio seripsit, et vere Deum quaerit, ad eo se ipsum
de eojudriandam in Responsione ad Quaestionem 58ram implicait propriis verbis, ut nallo illi alio
relinquo. Verba ad reliqua responso opus esset; môvo ista sola Responsio rité extriectus. Nit
sarde non indicant erm in Responsione ad dictam Quaestionem: Primo si estendunt illam
recta de gratia Dei
sententiam. Habent Cclesiam de qu’a id sue tempore dicebat Augustino In
qnidem Cathohei primarus cum ipsis conspirare etiam sibl cauem om
multos eruditus sed si
paria in illis fuisset Mra vendieare possunt. Quod Ecclesia de qua id suo tempore dicebat 5.
dona Gratia, donorum Augustinus in primariis cum nobis consentiat non modo ex Regula ipsius Authoris
natura usque norivn Responsionum patet, qua sumbolum Aportolicum, Decalogum orationem Dominicam
suiscet.
Ocaditam.
et fedem in Chrisbum Redenitorem, in quibus illi Ecclesiae et hodierna nostra tum
communia eadem sunt verba, tum idem comunis sensus, verum etiam patet ex
Vult noc addidisre intollereliquorum specialium Articulorum inductione, ut de Justificatione, dle Mer
rabilia et consensum no-
trum cum D. Olugn. 3 de Purgatorio, de Sacrificio, de Invocatione sanctorum et quod P. Redd ins
sape esce explosum Heliopoli et multi alii nostrorum ipsis S. Augustini verbis eridentissime de
seo tum ned intolle monstrarunt: quinimo ex specialium Articulorum inductione certissimum et
cabilia na nomnat, dit, illam Ecclesiam de qua S. Augustinus id dicebat, non modo in primariis se
adducta et d. Angustme in omnibus consentire cum hodierna nostra, quae ad eoque ex ipsius etathons
salsi quicerit manent dnfessione etiam sibi omnia illa rendicare potest, unde et Authon Respon
s mioninsia qua honum in conscientia tenetur vi propriorum verborum illam Ecclesiam et
modo agnoscere pro vera, quamodo S. Cugustinu eam pro rera agnorit 1d
Addit ad 56. cry.
dona gratia cum
donis natura.
tuce in ule sancu
ducta exclamatione,
destatu ngelci Uni-
ma. elgit de didini
neo quio a nostris
aposui