# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0054
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0054?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 27v, page id 00068310:0054
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=54
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000054.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

bodditam.
est illam unam et nullam aliam esse veram. Qua autem ex reliquis J. Augustine
verbis pre se ad ducit, male applicat; Dicit enim sanctus. Apud vos nihil horum
est quod me mritet ac retineat, sola personat veritatis pollicita
dio, quae quidem si tam manifesta monstratur, ut in dubium ve
nire non possit praexonenda est omnibus illis rebus, quibus in Cathole
Nihil huc nec adrem ea teneor. Hisce rerbis Suugustinus idem Manichaeis, quod nos Protertantibus
nec ad meam 3. Ruguobjiciebat, nihil praedutorum esse P. rotestantibus, nec aliud praeter solam veti
erpositione sed pergii latis pollicitationem. Debuisset Author estendere Veritatem quam ipsi hodie
a. S. Patre subglitionejactant, ut olim Manichar, ad eo manifestam esse ut indudium venire non posiit et
dicta absolute sumere
ac si mec hic et se-
iceremus cum D. etugustino, illam praeponendam esse omnibus rebus, quibus in ca
quenti quastione tholica retinemur et Gratis autem et praeter Veritatem nos accusat Author
dicla minime legisres  nostros Methodistas ac si praetextu Generalium indiciorum a diseussionis spe
odditam:
cialis onere se liberare conentur, cum utrumque demus et speciales descussiones pre
illis, quibus temporis capacitas et roluntas speciales dissensiones examinandi adsu
Bon Opiniones tantum erint, et generalia indicia pro reliquis, quibus vel tempus de est, vel animus
sunt et nullo solido specialibus imorandi. Sed et praeter Veritatem nos Schismatis Aathores et
fundamento inutantu excomunicationes nostras injustas appellat, eum enim Divisionis ille jure sit u
illa nostra dogmata
hor et jure excomunicatus ab Ecclesia, qui veluni fidei Articulo ejusdemecclesca
quibus Cutherus et scrigito
e praxi contradixit, obstinate se opposuerit: quanto magis qui pluribus articulis se opposuit, quos
judrcet, qui novit, hodierna Ecclesia communes habet cum cclesia, quae fuit tempore D. Augustini
quibus ea rationibus quas autem validissimas rationes appellat, propter quas a comunione. Loma
divina dogmuta esunorum discesserunt, vere constat ejusdem Naturae esse cum pollicitatione Veritatis
Manichaorum, id est Pollicitationes esse, verba esse, praetercaque nihil
Dideamus autem quo modo ipsa generalia Judicia à S. Augustino recensita
ait totâ Orientalo suis ad esse probet. Sapientia non ponitur inter Indicia, eum sit Controversia
Ecclesia oirca Potestate
materia.
Primum Sucitium est Consensio Gentium et popaloram. Ubi sciendum est
sapae anobisabvie:
sun enim n orient
id per hune consensum intelligat S. Pater. Sane non hic agitur de consensu in u
te non modo alii na vel altera sententia pro ut etuthor Responsionis artificiose conatur Grae
plurimi m’eonobis Cos sibi seciare de Potestate P’apae, alias enum pari jure consensus Gentium
consentienteres. Sed dvel Populorum in admuttendo Deo faceret itidem unam eandemque Religionem
graecorum multiquo sed intelligitur consensus in tata doctrina et in omnibus sacramentis, qualis con
Ideo unitos apella sensus tempore D. Augustini erat Populorum Universi orbis tum cogniti, et hodie
mo: ut Conut Horen etiamnum est, non modo Populorum in partibus mundi olim cognitis, sed in Noro orbe.
fini acta daceam. Conferamus jam consensum Populorum illa omnia e sola admiltentium, quae Helinstac
ipses et Rintelenses admulunt cum consensu Populorum illa omnia et sola ad mittet
Fium quae admittunt Romani, et cuilibet sanae ratieni locam concedenti patebit
consensa gentium similes Romanis competere inditium Generale a consensu Gentium et Populorum
Secundum Jnditium Generale à S. Pabre propositum est Auctoritas miracu
lis in choata spe nutrito, charitate aucta, vetustale confirmata. Ulbi Author Re
sponsionum sepositis religuis sola miracula et Charitatem nominat, eaque non Ecclesia
Iesu argumentivimhacusque continuatae sed solius vetustatis. At vero quaestio est de Jnditiis Ecclesia
Pristo, ut tempore D. Augustini ad ipsum, sic hodie ad nos continuatae (cujus auctor
es hisce quatuor nititur: Miraculis scilicet, spe, Charitate et V’etustate) non
obedire volunt autem de Meraculis et charitate retustatis prout artificiose S. Patris verba muti
quantacunque illocun et borquet oathor. Quare autem excludit Vetrestatem ab Inditio generali, nis
cura habeat. Quia Noritatis suae conseius est. Quare Miracula et Charitatem Detustatis acco
multo minus alibr set, nisc quod hodiernae sua de esse illa videat ? Sufficit itaque quod ipse Aathor hod
vel psonatia sunt, vel eriis quae proposui solvunt.
demonstramus
dditam
Fallit. Ob. R. do
ande e esequen
tra farsa, nulla
Hodre Cocrepa in
Sumati
Cadditam
antiquae si regorosi sumtum
negligit. Mlancipia.
ne quidem in curo
par apud noc sedei
caetera qua assort A. d