# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0057
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0057?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 29r, page id 00068310:0057
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=57
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000057.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Additam
aum esse Miror cathorem Responsionum, ad illa verba non attendisse; eum
ihit ad haec A Raperte ibi de rationibus subjectis, non autem de praecedentibus quaestionibus mentio fiat.
Nec enim quari, de aeterna salute agitur, unde digna res est, qua secundum omnia attente exame
quale ejus institinetur, nec ita leriter in praecipuis negligatur. Sané si quid potuisset contra
tum fuerit. sed illa afferre, nulla ratione id neglexisset. Quod Penultimam Quastionem
gurs sensus quaslispectat, statum quaestionis repetit quidem, sed in responsione deserit. Smo con
onis cui respondotra principium propositum in Rceponsione ad primam duaestionem agit. Status
Vun ex responsio caetionis est. Cum Sectarioram quilibet in sua Religione de aeterna salute certam
nobus ad quaestio ne judicet quod habeat purum Dei verbum, Orationem Dominican Decalegum. Sidu
nes inferam illi ciam in hristi merita honestam ritam, et tamen sequaces reliquarum secta,
et ad motiva potuque
isce reppondere
um omnium eadem, se habere asserentes extra viam salutis constitutos asse
sed ut quaestione t quaeritur, Aonne sit necessarium, ut quis habeat quaedam fundamenta et
Ractenu manens ationes, quas alter pari jurae pro sua causa adducere non possit: Dene u
ior ait, quando dicit, licet in Majori propositione omnes eadem dicant. In
inteclae, su essa. Minoris tamen probatione non afferre omnes eadem, hoc enim idem est
riva pariter m Habemus idem Dei Verbum jidem symbolum et Ut autem Minorem hanc pro
tacta et illa sa bent, cum perrenitur ad sensum Verbi Dei et Symboli et cridenter patet
simul manserunt illos non afferre idem, adeoque neque esse unam fidem in Religionibus diversis, id quod
ediam etro contradicit fundamento Authoris in Religionibus diversis Regiminum
tantum et sectarum, non autem fidei diversitatem admiltentis. Patet itaque
ut modo dixi, Authorem contra principium proprum hic respondere; sed
et patebit, illum non satisfacere quastioni. Non enum quaritur, An. in
probatione MMinoris eadem dicant vel diversa, sed vere supponitur illos di
Miraz quod torier persa afferre, nec quaeritur, An per modia praeliminaria quis se debeat
explosa haec repetam
ximere a discussione particulari controversiarum? Nam perasupponitur
quasi responsione
jam tam in discassione particalari singularum controversiarum ex eodem prin
non legisce: ego vero miror
qui illa explohajacte pio contradutorra eocemjure à singulis probari, et quca port experientiam
qua etiam numtetalem constat, hominem sanae rationis ex principio communi sectariorum
stant ingcusca imos
in pleritque sua discrepantes singulorum sententias non posse determinare, jam quaritur, ut
essugra non ipsum quis moriatur cum tranquilla conscientia; Ame debeat habere talia funda
remsecutus est. U
hic mise prasent ta, et tales Rationes, quas pro se alter contravictorcae opinonis fautos
statu ontroversiae pari jure non possit adducere Cui quastieni Author nihil omnino respon
ad alium fugit det. Unde patet, illum sieut ultimam quastionem sine ullo responso reli
rectum seil. usum qua, su in Responsione ad penultimam statum quaestionis declinare. Quod
comunium princisio cum
et illum qui didic it, se testimonio S. Augustini prebasse quod Indicca praeliminaria pro
se rectius illis usudemana coclesta jacbata non eximent nos ab orere examinis particularis,
posce tuto mori. gratis asserit, ut in Responsionis ejusdem ad Quaestionem Seram examine oster
Sed cum ystet
singulor sibi eadem,
duae enim S. Augustinus loquitar, disputando ad Personam, ille tanguam
psuadere si ultra solute duta affent, cum tamen involvant conditionem impossibilem, ac se
comuma illa peurecerem: Si tam manifeste mihi modo monstrares esse mediam noctem, ut
trare quid habuero
abiam venire non possit, assentire tibi, licet vere modo sit media Dies.
quaeritur Annetutior.
ad hoc peculcure recwrsg.
Author et concludit Responsionem suam totam, sententia signis mar
Nostutiores nos ginalibus prae religuis omnibus toto discarso allatis netata, qua asserit, et que
reliquis esse ve. CRimaericum esse sperare in Controversiis Generales quasdam notas sufse
dimus quia didicimus Ecclesia nostra nobus xpriam comunibus isdem principiio solu
recte uti; ut potae quae sola habet istius otclesia signa, quar Deus perpetuorum mi
Sit. bene ait: Debere non duo pbare dari tate Ecclesia et nostra etre talem
Sed ditam