# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0058
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0058?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 29v, page id 00068310:0058
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=58
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
# Lines: 54 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sed hisce duobus probatis reliqua omnia constant. Apori vero infinita incumbunt banda. nemp
in singulis articulis fidei  tatem textum esre in corruptum, et tale textus explcato
nem esse verâ, et sibi ad esce omnia huu examini necescaria, et se in nulla defeusre
inguibus quanta cienter, qua a speciali examine liberent, quam Lapidem Thilosophorum
alia continenti.
longum escet recente deconomica et Panaceum sibi polliceri in Medicina. Si jocari lice
ut ad eogus ipsii non ret. Joco tamen non jocoso, sed ex ipsius Pristianismi porincipus desumto
stantum quaestiosit dicerem. Et Danacaam in Medicina repertam esse, et in re Oeconomica le
de communium prin idem Philosophorum
yuorum explcatione
Sed etia de principris
Virtus enim cristi in sanando omnes lane
vera est Panacaea, nullum morbum a sua efficacia ex cludens, e
eris et conumus roridentia Dei Lapes est Philosophorum, nullum rem deconomicam de
e Additam.
tuens Adeoque cum haec duo non sint Chimaerica, neque tertium erit i
Ero Fider devinae maricum, nempe Gratia Dei per unam vel lerissimam notam liberans
nota Genali sumit nimas docibiles Dei a speciali examine. Sed gratis Notas generales
Gratia Dei minobu eximentes ab examine speciali Chimaricas vocat. Nec enim amplius age
efrcace ducere n tar Andentur vel non dentur? Sed quod in ultima quastione intactui
omnem venitatem
quatum fatis est relequit. An tredeum Motira ultimam quastionem subsequentia ta
ad satutem omne lla sint vel non Videtur in diversis locis illam de nobis opnoonem
vere pros et eon habere Authoi Reoponsionum, ac si fugeremus examina particula
vero addidi mediuria et destitueremur particulardum propositionum rationibus, cum
quod illos invitat
unà vel levissimun amen nobis ad sint et Generalia Sndicia sufficientia pro illis, qui
nota, earum, putaliscusstoni particulari racare nequeunt vel nolunt, et praeterea
quas nostrae ecclesiio,
notes, recensemus
cni emimpoteris tium studio illa examinanti satis factura. Sd quod publica scripta
infideli vel cu quam plurima testantur
tholiio: nota esse
seu mucium quod Dene Sesus: Confiteor tibi Pater Coeli et terrae, quia
nemini nisi jantum
fideli mancfertum abscondisti haec sapientibus et prudentibus et revet
est. Qui poterit
ehresignum, quod patiuntur falli
aeque socniunus ex.
pertue singerantem diffenentia est inter persuasionem de Gratia Dei sibi prasente
et veram diinae gratiae posressionem
Notu: replicae hae sapeadmoda eruritae quidem et ingeniosae, sed ide ita tamen ut appareat autorem examinis
controversiam hanc tractarae perfunctorie, nam plerumque contentus arguti aliquid dixisse pergit ulterius aspersi, se
di
velut in transitu, ad alia festinat, neque quid proprie in eo loco in quaestione sit et quomodo contra versia ad
sinem perduci queat, statu controversiae recte constituto ordinataque ationeivatione ob oculos ponit.
quado autem cur autem perfunctorie versetur in hac disputatione ratio esse videtur, quodtor
difficilem satis disputationem hanc videt, unde exitum admodum feliaem sibi promittere vix potast. Cum jam
are
olent
autem animo docendi non discendi an vincendi mutum disputare solent, poti
persuadendi aliis potius praeconceptam opinionem nostram, quam in veritate profictendi, 
homines, unde tum demum animum applicant cum vincendi, non vero cum profic
pem vident