# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0060
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0060?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 30v, page id 00068310:0060
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=60
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000060.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
# Lines: 83 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Aoditamentum:
Prudentiores non semp ad–
percipit esse in objecto. Ex.
emplo faciei cadaverolae
ta furnos metallorum ac-
ben. prout ipsis vident. Unde
teneri quenquam invitum
reoit.
Additam.
Pui rejiciunt sacerdotes;q
vera sestituunt
in coesum, quem in terris
non admisit Ecclesia Vet
muttunt, colore, qui oculo notentir captivare Intellectum sub fide, isque propter prasumtionem de proprio judi–
eio et Trobedientiam.
vel sarissimi hominis jur. In responsione ad 4tam facit se Unum Sudicem tot sanctissimorum Virorum in
or
pantos. Et humiliones non pluribur Concilus aoxrrvatorum, et quia levendo acta Conciliorum ipse plur offenditur
cedunt omnia su ita ho saepe quam aedificatur, putat injusti actum cum aliquibur oudomnatis a Concilus
patet posso nor vere judici Sed quid mirum Conciliorum actis plus offendi quam aedificari sapiur Acatholicos, pi
um nostrum suspindere nec etiam ipsiur Christi actis hudai ofsendebantur, non aedificabantur. Aori palatum vel ipsa
udicem esse eorum quae saluterrima saepiur offendunt.
In Responsione ad 5. tam non nspicit alium malitiam. quam quae turbat Rempubli-
intillioit Rom. Ecclesia cam; ac si Snobedientia et proprii judicii praesumtio coram Dei orulis malitia ticulo
ut sacrificio sic et corna non damnantur. Ferre potius quam inferre injuriar, laudabile est. Rconum Christi
Trustra sperati admultesus in terris esepectare pacifice non est solum vel praeciprum Doema Sectarum novarum
in Anglia, sed dum Sacramenta et Sacurotes rejiciunt, produnt manifecte, quale fider
fundamentum admittunt: et licet in quibusdam verba S. Scripturae sequantur, sensuum
tamen verum, qui verum Dei verbum consticuit, rejiciunt, imo et ipsir clarii Dei ocrbir
aperti in multis contradicunt, ut mirer Responsionum Authorem, non aonoscere, ad
qualia prolabantur, qui ne manifectam Catholicam veritatem covontur amplocti
volunt in omnibur relivionibur invenire sufficientia ad salutem. Sanc non poterit ve–
covitari monstruosa mavis Chimara, quam est illa Ecclesia, quam Verae Ecclisia loro
conantur substituo.
In Rosponsione ad 6tam adeo generliter loquitur, ut posset a quolibet ad.
uo tu attulisse exporin. mlei suo sensu. Sanc Disputationer, libri, Synodi et Concilia Acatholicorum ad nihil
tia, scit. per cade media prosunt, nisi ad multiplicanda illorum Schisnata: similia vera in Ecclesia Catholica
conservaverunt per assistentiam Divini spiritus, incorruptam Dei veritatem, ut et
Anathematismi ab eadem Ecclysia fulminati. Anathematismi autem Acatholicorum nun-
quam noruerunt aliis, nisi ipsir qui haec bruta sulmina emiserunt.
Ad7 mam Zuaest. Responlio examinata est simul cum Responsione ad Primam.
Potist quidem una esse, fider et Eeclesia, et tamen Revimun esse onultiples, modo multiplici
ratoribus S. Trenaus fidem tas haec per subordinationem sub uto capite redivatur ad unitatem, ut apud Nor Multi
unum caput ncurrit plicitar Ecclesiarum particularium et Multipticitar Ordinum Reliorosorum pulchetrionu
Et Christus unum ovile sae in unitatem a Deo collecta est, tum ratione unitatis fidei, qua doctrinam et sacra-
menta, in quibur omner consentiuntitum ratiore uniur capitis; cui omner obedienti.
comittit. Nec quant,, an am praestant. Multiplicitas autum Regiminis extra Ecclesiam Catholicam nuc conspi
revimen in Ecclesia set rat in sidei unitatem, cum ut superius divei, sensur el non verba symboli faciant unam
fidem, sensur autem et Sacramenta omnium orulis manifectam discripantiam inter
ipsor testentur. Nac capitis unius directioni subordinatur eadem Aratholicorum noimi–
num multiplicitas cum quot Principer suculares vel libera Civitater atque Unim
sitates reperiuntur, totidum distincta Revimina nulli comnni Capiti subordinata
quanimo sibi innicem in plurimis contradicentia inveniantur
Quaestiones 8on 9. 20. 11. 22. 13. 14 eo tendunt, ut cvincant, unicum illa
Ecclesiam debere esse visibilem. Ex quibus Rerponsionum Author admutert evam et
am absoluti, etiam 14tam quatenur admultit divinor verbi ministros reete concti–
tutor: Quod autem adsit de aliir etiam pio Telo accensis exumplum ex Luc. g. 4
non favet Syneritismo, Verba enim Christi vers. 50. hac sunt: Zui enim non est adver-
sum nos pro nobis ert. Licet itaque ille, qui Daemonia cjiciebat in nomine hesu, non secu
est actus Ordinis seu Mis. tus fuerat Apostolor et desum corpore, ab ipso tamen desu dcclaratur, non fuisse uodem
contrarius. Quor autem Fautorus Syncretisti in Unum corpur sociar volunt, vere sibi
lavamqus, et inter mino- irvicem et Ecclesia Catholicue in uis contradicunt, quae eadem Catholica Ecclesia ipsor
retordiner apud nor E Mater pro fundamentalibus aoposeit.
Quae repondet ad i. et 12 man de piis et
bonae voluntatis hominibus, si de vere talibus intellivit, nobis cum est; sin entendit ad
Additam.
Dicit me asserere ac si asser-
tionis rationes neglensem
conservatam apud nor sno
tatem, multiplicata apud
illos schismata.
Adortam.
Etiam sub Ethricis Impe
ex traditiono probundo
ius noinat et Joh. ult.
uni Pastori oves sues
nobis videat; necessarium
nale Chrictus sibe inctitu
Additam.
Ejectio daemonum non
sionis cum etiam chicis
id donum a Duo cocessum
orcista ponatur.