# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0063 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0063?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b # Folio 32r, page id 00068310:0063 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=63 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000063.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 98 lines, status machine # Lines: 98 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hoditam. Male confert recurlumo Spinitus sancti assistentia. cum recursu Acatholicoram ad S. Scriptura. Aoct enim de aroumetis, quibus sua q natu. et ostender se à spin Additam. Aliud est ionarare causa probat, etiâ in obscuris etiam enim ionarum levis projudice assumi. Additam. Eucndo asseruerunt aliquid quod non possunt inde proba dum solvunt, dicendo: Non referre an Patrer credide. se fundametaler an non et an omnino cas uttige eorum vult Patres istorum relivionis fuisse. cipio. nondum inter se potuernt decioure, a quibus stit vintas vet salsitas. Ille autem mnium tnstianorum ad tantum explicat, quomodo Scriptura dicatur duden. Unde agnoscendum, pro qua partos sint Loges? id quod non quaerbatur, sed ut dixi, cum omner rem faalem clamitent omner pro se stare leges jactent, Cur intuoro seculo et ampliur rer adeo facilis inter libet doctrina probum ipsor non fucrit determinata. Coetera ipsius Rcponsio nobis savet, cum nocessarius ibi ju-tu sancto reoi dex aligrequiratur. qualem nos Ecclesiam Statuimus, non autem quomlibet sidei veritati quaerentem cum nihil magis absurdum, quam velle judicis partes ionoranti fidum, ideoque, judicanda aliub ignorare quaerenti, deferre: velle ut dubius ipse decidat. leve. Discit judex causae momenta non teoem, quam didicisse debet. Re aursus ai Etsinicot in rebus evidoptibusn est, cum velint quinque primis secutis fuisse Poctrinam inteoram, fuerintnc istorum Seculorum Scriptores Reformati an Cutherani. Ille autem aut sufficere Scriptura 8. de qua nulla hic quaestio. Adjungit deinde non opus esse definiri har quastionerre mexant opus esse illire si discrimina non sunt fundamentalia: tenentur autem demonstrare rotorum saculo. spondere. Sed et gladio no rum Scriptores, si non fuerint vel Eutherani vel Calviniani, debuisse ad minimum fuisso Syncretistas, id est, quicunque Acutholicus credit suam fidem in primis quinque seculir fu sint, car controversiar es isse introrum, debet Scriptorer istorum seculorum otenter suarum partium fuisle. Am plio itaque quaectionem quaerundo. An scriptorer quinque seculorum primorum fuvrint sec- rint? et tamen quilibet formati an eutherani, an Hulmstadienser vel R intelense Siautem putat se quati seculorum ejuode sicum oni satisfecisse dum ait: fortasse ex Patribus dicidi posse hanc quaectionem Aerpondco, fortasse non. Ipsiur autem est, qui admiltit tale principium, Veritatem ejur non ut possibilem innuere, sed levetimis aroumentis probare, manime cum facto constit, plurimic nostrorum publicis scriptis inductione particulari singularum controarsiarum ortenderint con- trarium, scilicet solam catholicam doctrinam non autem dortrinam ullius alterius Relivionis ex 58. Patribur probare. AS Sotiam Eh R esponsione itidem essuoia quaerit. Alcud est admittur S. Patror pro fisei Norman, aliud est conferre doctrinam horum temporum cum doctrina S. Patrum tem poris incorrupti, ut patcat, nos ne Catholici an Acatholicorum quis quam incorruptorum Seculorum dortrinam hodii profituatur. Itum aliud est uti quibusdam Patrum locir etia dessentientium, aliud consentientium comuni consentu uti. Hoc non avimus. illad ipsi, qui tum demum Patrer adhibent, quando quaedam illorum loca. ubi discrepant inter se. con dum planc deturminata tra nos possunt 2dduci. Quando autem comuni consensa Patres pro nobis addacuntur, tum illor rejiccunt, ut in quibus oraver reperiuntur crrorer, item quorum altor altro ex– scripsit multa, Etem quor ipsi errorum accusamus ch. Imos. qui simul et clara loca utat, otoribia explicant et alio esse rum in citando errores evertunt. Quastione 34 ta quaerituer, Undo constum posit corruptos d S. Patrum lebros; imo Elibertiau Cop asiu ex maona parte eorum, quibus alias tribuuntur, Authorum non essc? Rosponduti sapi ee non adversat, imavinum cul ipsis Romanensibus, et affert escemplum de Dionysio Arcopagita: sed non quaritur de ur, quos ipsi fatemur tales, sud de is de quibur nulla unquam suopicio fuit. Escinde c- ruptum vel supposititium nim velle inferre, quia ipsi admittimus, quordam esse vel corruptor. vel supposititios E, homunione moribundit i omnes esse tales. Ervo nulli posse fidem haberi, sanc Scepticum est. scertis casibus ctatuendum. In Responsione ad 35tam distinctio inter Notoria, et non aeque Nota, non habet Dicit hor nihil ad ipsor po lacum. Nec enim magis notum est, dulcum Casarem Authorem esse semptorum, quae ipsi quando urvet loro quodam omnes attribuuit. quam 5. Auoustinum Authorem illorum. quae comuni consensu illi aetri- poneltus est, corruptus est. buunt ab omnibus. Ad 36. 37. et 3quam Quaest. un â Rerponsione satisfactum vult. in qua tamen non respondet, nisi ad 36. H37 nam autem nihil. Quaeritur enim on spiritus S. gra– tra destituti fucrint Patres? Nec in 38ua Duast. respicit vim quationis; quaritur enim de Luthero et Calvino, Undc constet illos magis quam Patres ab errorbus imuner fuisse. Scripturamque melius intellixisse et interpretator fuisse? ad quae nihil respon. det, nisi Lutherum et Calvinum Patrbur, non autem Apostolis comparari: At veri a suis praferuntur Patribus: et posito, tantum comparari, manet quastio. Undo constat torguem, sed fructra cum comparandos, An en sacris littoris extra dubium docere possunt se esse taler, ut not omne erbum a Deo re- sonant verba Quastionis? Additam Neoat Protestatus vranatim astruttere Patres, cum tamen in verbis Quaestionis id oc monstratum sit, et ipse ita illos tractet, ut omne illis fidu adimat. De Purvato. ario, quod detrer nulla varie tas est apud satres Porna rum aute qualitas nec- Calixto et Dalaeo oppono Dellavrinum Gretherum Forerum Redd, alios plum ASditam tui, sed ne tate in loco pin. dant. Duc quaestio an cor- uerit, sed quid denevata Additam tiner. Pertinet ad ipsor qu evidenti. illico clamatu s Additam. Vale quaectione in Nos re- velatum, illisolum scriptum admiteant.