# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0064 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0064?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b # Folio 32v, page id 00068310:0064 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=64 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000064.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine # Lines: 83 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Junoit Quastiones 39. 40. 4i. et 42dam Ac si una Perponsione omnibur satisfa- curet. cum tamen Responsio proprio ultimam tantum Quastionem spectet. Sanc ad pri- nam puta 39. ubi quantur, quinam illi navi fuerint. Nihil omnino affert. 4oma includitur in 42da 4, mam nivarr videtur. Inter Naevos Patrum et nostros has facie differentias quod non sint adem. 2 quod non aequali oradu, 5 quod colluct in Eccles. Romana. in Patribus sparsi. Omner differentiae consideratu diona modo per specialium enumeratione ostensa essent, sed simplem assertio, eadem auctontato rojici tur, qua proponitur, et dum nec qui Patrum navi fuerint, nec nortros proponit; nihil a- vit Si dicie, hor a suet actum, ominet suor illoc, et inveniam nostros, qui cisdem re- sponderunt. ostenderuntque quantam Patribus faciant sa pissime injuriam in ctationibus Sciv. Calvinus sese mutuo Hansecor condemnent; quantur r. Unde clare pateat, uter horum a Spiritu S. directur sucrit? 2do An possibile, utrunque fuisse a Spiritu S. in- structum? Author vero respondet per Forte. Hit inim: forte alius in aliis scilicet melius inspiratus fuit, nam varia sunt Dona Dei. Unde sequertur, ac si admitte stinctone inter contradi. ret a varietate donorum Dei posse procedere contradictoriar proposctioner, se invicem ha– tesa cos damnantis. Duod vero addie: Epsos non inspiratione illorum sed arvumentio contradicunt. Sec et mi. niti est nor quaestionen tantum sestotam, causam deserere. Avitur unim de erroribus surmatores in condemnu. Ecclosia Romanae per Vorbum Dei reformatis; ut volunt, quod sane non humanae ratioci. dir contradicentibus a sei nationis sed divinae inspirationir oxus esse deberet, nec verus S. Scriptara sensus in re Inde creo constat maxis tam orari ab arvumentis sine inspiratione divina ab ullo Christiano vel petendur vel a. In Responsione ad 44tam accusat in Patribus defectum allentionis in percipiundo iium a dentate doctisensu eorum a quibus literam accexerunt, sed simpleni accusatio sine allata ratione cujur na cu arumentir petita valoris est? Et ponr, aliquando illos non satis attentionir adhibuisso Ex in illis, in quibus subenda aomilt nobiscum consentiunt ut intorse contra Protestanter, non habuerunt satir attentionis; qua odita aga consequentia? quis salutem suam aturnam aduo levibur assertionibus sidenet ? Levibus assertionibus sidunt, In Responsione ad 45tam neque ad ipsam Quaestionem respondet, quae est: Dua majori jiciunt, propter levia certitudine habeamus incorruptam nobis ab illis leteram traditam, quam incorruptum sen sum. ac ubinam ex totis Biblur probitum quod ipoi nos in sensu potiur quam in te nostra pender a dili Utera potuerint decipere? Aluud et quae rere, An rer sit vel non sit, aliud eit quaerum ventia Patrum licet illo. Duomodo x meo fidei principio certus sum, rum esse vel non esse? Autor vero tan consentiunt, side achibea tum avit de primo, nempe, An sit corrupta vel non ? et cur litera facilius cuctodiat us Aoditum. ad +sta quam sensur? Non autem respondet ad Quactionem de certitudine fidei. Sed et illa, quae Christi promissum ex. Reopondet ad quaetionem, vera tantum sunt in uno casuisi scilicet ab Erangelictis scri– stat. siterae scrista coruipti Codices iidem hucusque fuissent conservati; cum vero totier totierque transcripti sua monstrat. sad et quiseri tint, quicunque et scribentium et literas pro imprestiono componentium errundi facii itatum propria Experientia didicent, nunquam asser facilur potuisse castodiri va Vocis aute sraditio f incorruptam literam visibilem, quam sensum invisibilem per 16 seculorum gicationem expectare a voie prudentis et rerum istarum onari, quam a calamo imperiti In Responsione ad 46 et 47m licet videatur ponere aliquid cuitato fita– Author Respons. reducit mus, vere tamen omnibus omnem fidem penitur dencoat. Quaestio est: Si 55. Pa- mmala et exprisse ait. tes et introm Concilia in coepositione 5. Scripture errarant, et omnes Euthera- Ecclesiae ad tradeda nonorum et Reformatorum Mavistri collecti errare possint, quomodo potent quis opue esse infallibilitata vel his vel illis vel istis fidere in doctrina salutis? In Responsione vido. ur poner aliquid certi. dum act: Verbum Dei Lumen pedibus nostris. Sed bis Vetus sestamt, qu le. Cum omnis quartio nostra in eo unico versetur, ut sciam a quibur propona- tendum nobis Lirium. tur illud purum Dii Verbum. Author vero tollat omnibus omnem Authoritato divinam in Verbi Divini propositione, sequitur quod vere omnia remvecat Eritici afferant, sivium, si rectut in vita vix agniturum sua scripta, tot ibi defectus, tot correctiorus eti si ervo major infallibuli tas non adfuit conservantibus criptura, quam conservantibus sivium, quid certi in S. Liberis superessat? Quo non conunt, prolabi Additam. 3 Frustra Recurrit ad vi doria ut Diversa. Nam v re in multis sibi invice rum a Deo missos suseRe. ritu D frisse director: a spiritu sancto fuisse recttos in propric stabilie sumondur est. dis. Dum aute vult in Fallebile inspirationir in tota Mathesin inspiratio re tenet, qui plures fidei articulos talia contra Tatrer al. lata. Non dicimus salu. rum authoritati, quando Pro rivae vocis conservatio. pribilitate Euperientia do bunt et imprimuntirudio- res ut plurimum sunt i per doctiores et sanchuns et ut ipsius exemplo utar cursum magis incorrupta novellarum Additam. omnia ad certitudine bis Scriptura non majori quam Massoretis, quam labrariis ad traduduno brariis Veterum ad tra- duis haec a Christiano expectavit? Dortiorer quando semet a fulcro ecclosiae declinaverunt.